Tostloy'a atfedilen ama aslında John Gardner'a ait olduğu sözü hatırlayalım: "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar ya da şehre bir yabancı gelir." Bu kitapta ikinci durum yaşanır: bir yabancının gelişi. Monolog kurguyu besleyen ögeler: saksafon, fasulye, şapka, mezartaşı... Tüm bunları 'hafıza' dediğimiz bir ögeye güvenerek yazar. Hatta: bizi yaratan hafızadır, der. Fakat sonra hatırladığı bazı şeylerin hiç yaşanmadığını fark eder.
Hafıza bizi yanıltır mı?
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.