Kitap gerçek kötülüğü ve iğrençliği anlatan bir romanmış gibi gözükse de aslında altında çok iyi mesajlar veriyor. 15 yaşında ergenliğine yeni atılmış Alex'in samimi diline karşın yaptığı tüm insanlıkdışı şeyler insanı gerçekten hayretlere düşürüyor. Hele de bunu yemek yemek, su içmek gibi hayatın normal akışında yaşanan durumlarmış gibi anlatması daha da şok edici gerçekten. Resmen hayatında dinlemeden yapamadığı klasik müzik dışında bir tutkusu yokmuş gibi yaşıyor ve insanların hayatlarını mahvediyor bu çocuk.
İşlediği cinayet sonrasında ıslahevine girmesiyle olayın akışı değişmeye başlıyor ve bence binevi yaşattıklarını yaşamaya başlıyor. Sonrasında "suçluları topluma kazandırmak" adı altında Alex'i denek olarak kullanan doktorların yaptıkları deney gerçekten romanın ilginç bir yanıydı. Ama aslında en ilginci de kendilerini büyük bir iyilik timsali görüp suçlu bir insanın beynini yıkayarak onu iyi bir insan olmak zorunda bırakarak gerçekten büyük bir iş yaptıklarını düşünmeleriydi. Alex'in iyi bir insan olmayı kendi iradesiyle seçmesini sağlamak yerine böyle bir yola başvurmaları bence o kişinin topluma kazandırılmasıyla uzaktan yakından alakalı değil. Çünkü kitapta da geçtiği gibi "Kişiliği seçimler belirler."
Alex'in sonrasında insanlardan gördüğü muameleler ve çektiği acılar gerçekten "büyümesini" sağladı. O vazgeçmediği klasik müzik bile ona zevk vermez, her yere saça saça harcadığı paraları har savurup harman savuramaz oldu.Bu yaşadıklarından sonra içinde o deney sonucu oluşan "zoraki iyi" olma dürtüsü değilde kalbinde oluşan "iyi" onun gerçek kişiliğini oluşturmuş oldu. Bu kitap gerçekten iyi ve kötü kavramını "gerçek yüzlerini" göstererek ortaya koyuyor ve insanın hayatındaki etkisini gözler önüne sunuyor.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.