Murathan Mungan’ın 255 sayfalık romanı 995 km’yi 10 günde okudum. Kısa bir roman için uzun bir zaman bu. Çünkü hayli yoğun bir metinle karşılaştım. Okurken yorulmuyorsunuz fakat romanın yoğun atmosferini kaçırabilme korkusu metinde adımları yavaş atmayı gerektiriyor. Bu romana başlarken hiç de ummadığım bir durumdu bu. Metnin çok daha çabuk akacağını sanmıştım fakat Mungan’ın bir yazarın üzerinde uzun süre düşündüğü metni kaleme aldığını gördüm. Bu nedenle de metni hiçbir yol kazasına uğramamak için hız limitinden çok daha aşağıda okudum. Yine romanı okurken yaşadığım farklı duyguları kontrol altına almak da hızımı ayarlamamda etken oldu: Ben hem roman yazarı, hem edebiyat eleştirmeni, hem de gazeteciyim… Politika muhabiri olarak başladığım basın hayatımda, Türkiye siyasal tarihini de yakından bilmek, her olayın tanığı ve mağduru ile konuşmak; onlarla yakınlaşmak hayati tanıklıklarından pay almama neden oldu. Bundan ötürü 1990’ların cadı kazanından canlı çıkanları gazeteci olarak dinlerken romanda geçen hikayeleri daha önce gazeteci olarak haber amaçlı ben de yaşamıştım. Ve bu gerçeklik bir başka değişime neden oldu. Romanı okurken düşündüm: 995 km, sıradan bir metin olmasın diye yazılmış. Fakat edebi oyunlardan da bir o kadar kaçınmış Mungan.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.