Müminin kendisi bir mutluluktur. O beşikten mezara kadar yanlız bırakılmamıştır. Yanlız kalmak istese bile, yanlız bırakılmamaktadır. Mümin bunu hep güvence sayar. Yanlızlığa düştüğünde kendini toplumun dost sıcaklığında bulur. Hakikatin sunduğu her şey ne de güzeldir. Bu güzellikleri duyan kurtulmuştur, düşünen kurtulmuştur.