" Değişen bir şey yok. Asla bir şey değişmez. Ha bu sistem ha diğeri, hepsi aynı. Ortaçağ bir dönem adı değil, Ortaçağ insan doğasının adı."
Kitap bittikten sonra keyifli bi film izlemiş gibi oluyorum. Filme uyarlansa şahsen seyretmek isterim. Özellikle Mia'nın çipi kolundan çıkarma sahnesini.
Kitabımız tam bir distopya. Üzüntüden, tüm acılardan uzak bir yaşam temin eden YÖNTEM. Ve bu sisteme karşı olan bir ana karakter. Buraya kadar her şey tam bir film konusu. Benim ilgimi esas çekem kısım yazarın kurgu aracılığıyla vermek istediği mesajı bangır bangır savunması. İleti kurgunun içerisine ustalıkla yerleştirilmiş aksi halde slogandan öteye geçmeyen bir kitap olurdu. Kitabın en beğendiğim kısmı ise sonuydu. Okuyucuyu ters köşe yapan son.
Yazarın okuduğum ilk romanı, kitabı beğendim. Nedense Osmanlı saray yaşantısıyla ilgi kurdum. Devletin bekası için yapılan kardeş katli bir yanda, diğer tarafta ise YÖNTEM'in bekası için idam kararı... Özgürlük kavramı hangi dönem olursa olsun insan var olduğu müddetçe kavuşmayı hep istediği ama elde etmesi için fedakarlık isteyen bir olgu.
Tavsiye ederim.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.