Yoldaki Mühendis kitabında otobiyografisini yazan Abdullah Bergusi, devamı olan Yoldaki Mühendis 2 - Yaşayan Şehit kitabında 2003 yılından beri esir tutulduğu tek kişilik hücrelerdeki yaşadıklarını yazıya dökmüş. Uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir kitap olacak.
Abdullah Galib Bergusi bulunduğu hücreleri ‘kabir’ olarak adlandırıyor, çünkü her şeyden, gökyüzünden, hayattan, temizlikten soyutlanmış olarak işkencelerle yaşıyor ve birçok kez ölüme yaklaşıyor. Beni şaşırtan ise böyle bi hücrede ve şartlarda aklını kaybetmemesi… Bunun Allah’ın yardımıyla ve kalemiyle olduğunu söylüyor.
Bu kitapları yazma ve basılma sürecini doğuma benzeten Bergusi, hücreden bu kağıtların çıkarılması çok zor olduğu için kitapların insanlara ulaşmasını doğum sancısından sonra gelen mutluluğa benzetmiş…
İslam’ı ve Filistin’i dava edinen herkesin bu iki kitabı okuması gerekir… Çünkü anlatılanlar hikaye değil, gerçekler.
Hız kesmeden bir diğer kitabı olan Özgürlüğün Fecri ne başlıyorum :)