Öncelikle bugüne kadar en yüksek puanı verdiğim romantik kitap olduğunu söylemem gerek. Genelde çok sevmişsem 8/10 veriyordum. Bugüne kadar da sadece bir kitaba 9/10 vermiştim diye hatırlıyorum. Artık zirvem değişti
Kitaba çok önyargılıydım. Hatta elime ulaştığında kalınlığını görüp içinin sadece smut ile doldurulduğunu düşünmüştüm ve direkt önyargı ile 7-8 puan anca veririm demiştim.
Ama o kadar güzel yanıldım ki...
Kitap 600 sayfalık bir romantik ama çiftimizin dinamiği cinsellik üzerinden dönmüyor. İkisinin de sağlıklı bir ilişki içine girme sürecini okuyoruz. Bundan daha da önemlisi kitabın verdiği mesajlar:
"Bedenini sev."
"Benliğini sev."
Sıfır beden bir kadın karakterimiz yok veya ego yuvası olup her şeyi mükemmel olan bir erkek karakterimiz. Hatalar yapan, kusursuz olmayan karakterlerimiz var ki onları aslında kusursuz yapan da bu iki özellikleri.
Evet, Evan egoist bir karakter ama bunu maske olarak kullanıyor. Kitapta bir söz var. Karakterin yarattığı hikaye ile nefret edilmesini, kendisi olup sevilmemesine tercih ettiğini söylüyor. Evan'ın hikayesi aslında tamamen bu. Sevgiye muhtaç (sebepleri var) ve bu yüzden kendisine bir hikaye yaratmış. Zamanla benliğine dönmesini okumak çok güzeldi.
Gelelim Stevie'ye... Kilo sorunu olan ve bunun için çevresinden sürekli laf yiyen (doğru kelimeyi bulamadım) bir kadın. Kendisi hakkında ciddi özgüven sorunları var. Kitap boyunca bunu sonuna kadar hissettim. Ki kitabı okuyan bir insanın kendi vücuduna dair herhangi bir özgüvensizliği varsa (sadece kilo olmak zorunda değil) bu kitabı daha da içselleştireceğini düşünüyorum. Stevie'nin de bu yüzden çok gerçekçi yazıldığını düşünüyorum. Ayrıca çok güçlü bir karakterdi. Sanırım en sevdiğim özelliği de ikinci el eşyalara karşı olan bakış açımı bir nebze değiştirmesi oldu.
Karakterler derinlikli işlenmişti ve en sevdiğim yönü kesinlikle buydu. Yazar 600 sayfayı çok güzel kullanmıştı. Bir romantik komedi olmasına rağmen aynı türdeki kitaplar genelde smut üzerinden dönerken bu kitapta 3-4 tane anca vardı (onların da iyi yazıldığını söylemem gerek). Sanırım tek eleştirim de buradan gelecek. Kitabın adı Mile High iken biz niye bunu okumadık?
Toparlayacak olursam okurken ağladım, güldüm, nefret ettim... Bana böyle birçok duyguyu yaşatan kitapları zaten her zaman çok sevmişimdir. Bu da onlar arasında yerini aldı. Benim gibi özgüvensizliği olan bir insanın içselleştirdiği bir kitap oldu kesinlikle. Ayrıca kitap boyunca terapinin faydalarından da bahsedilmişti -ki günümüzde bir terapi düşmanlığı başlamışken böyle içerikler beni mutlu ediyor.
Kitabı çok sevdim, birçok yerin altını çizdim. İyi ki okumuşum. Hatta bir 600 sayfa daha olsa yine okurdum sanırım. Kesinlikle gözüm kapalı önereceğim bir kitap oldu. Yazım dili oldukça akıcıydı ama bir ağırlığı da vardı. Karakterlerin iç dünyası bu yüzden çok güzel yansıtılmıştı.
Çok uzattım, gidip hemen okur musunuz? Hepinizin Evan Zanders ile tanışması gerektiğini düşünüyorum.
·
1.825 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
