İbrahim Kaygın: "Şarkın Şarkısı": Şarkın Şarkısı Sanıyorum şu anda 'söylemektesin' şarkımı Bir yandan düşüneceksin feleğin çarkını. Dönüyoruz bu çarkta biz de dünyayla beraber, Dünyadaki çok insan gibi dünyadan bîhaber! Bir haber ajansından gelen acıklı bir haber, Vicdan sahibiysen eğer seni de kahreder. Habere göre: "Her gün binlerce insan açlıktan ölmekte." Kaçımız haberdar bundan, kaçımız gerçeği görmekte? Ölmek de kolay zaten, örnekte gizli, bak! Bir kere ölürsen, yoktur ikinci hak. Düşünmekten bîhâl oldum, bir yere varamadım. Gözlerimi masumların gözlerinden alamadım. İnsanlar ölüyor, şeytanlar meydanda. İnsanlar ölüyor, meleklerse yasta. "Ortadoğu"ya bir bak, kan gövdeyi sarmış, Ben bunları yazarken orada ölen de varmış. Aç gözünü bir bak, aç gözlülüğün sonu bu. At gözlüğünü at düşün bu işin sonunu! Ne olur bilinmez bir yazgı bu, silinmez. Öyle bir batak ki burası: Ölmeden geçilmez! Seçilmiş(!) olanların yönettiği bir galaksi; Yanlış zamanda mı doğduk yoksa, hay aksi! Dünya değil mi burası, bizler de insan...? Anlaşabilirdik esasen farklı olsa da lisan! ...

Şarkın Şarkısı

Sanıyorum şu anda 'söylemektesin' şarkımı Bir yandan düşüneceksin feleğin çarkını. Dönüyoruz bu çarkta biz de dünyayla beraber, Dünyadaki çok insan gibi dünyadan bîhaber! Bir haber ajansından gelen acıklı bir haber, Vicdan sahibiysen eğer seni de kahreder. Habere göre: "Her gün binlerce insan açlıktan ölmekte." Kaçımız haberdar bundan, kaçımız gerçeği görmekte? Ölmek de kolay zaten, örnekte gizli, bak! Bir kere ölürsen, yoktur ikinci hak. Düşünmekten bîhâl oldum, bir yere varamadım. Gözlerimi masumların gözlerinden alamadım. İnsanlar ölüyor, şeytanlar meydanda. İnsanlar ölüyor, meleklerse yasta. "Ortadoğu"ya bir bak, kan gövdeyi sarmış, Ben bunları yazarken orada ölen de varmış. Aç gözünü bir bak, aç gözlülüğün sonu bu. At gözlüğünü at düşün bu işin sonunu! Ne olur bilinmez bir yazgı bu, silinmez. Öyle bir batak ki burası: Ölmeden geçilmez! Seçilmiş(!) olanların yönettiği bir galaksi; Yanlış zamanda mı doğduk yoksa, hay aksi! Dünya değil mi burası, bizler de insan...? Anlaşabilirdik esasen farklı olsa da lisan! Kan ağlarım, dualarım O'na, dilimde tek, İlâh. Kalemim ve defterim.. Elimde yok silah! İmânımdan başka neyim var ki, elhamdülillah! Söylesem de söylemesem de içimde var yara: Parklarda çocuklar olmalı, tanklar değil. Çocukların elinde oyuncak olmalı, silah değil. Tarlalarda ekinler olmalı, mayınlar değil. Vicdan gerekti öncelikle, savaşlar değil! *** Elimden gelenin en iyisi, dilimden gelen! Sözlerimle kendini ölç, tart, dengelen! Engeller hiç tükenmez, daim karşına çıkar Bazen üst üste gelir, insan direnmekten bıkar. Çıkar aklından bunları; yılma, karşı koy, dayan! Kaybeden olacak sonunda doğruluktan cayan "Uyan!" der bir ses, "Uyuma, gafletle savaş! İnsan kendini böyle yoğurur, yavaş yavaş." "Elinde varsa paylaş, nefsinle hesaplaş! Günahsız değilsin, affedilmek için uğraş." Varsa başka çare, söyleyin de bileyim. "İsyan eden, sen bir şey yarat da göreyim!" Paraya taparsan, yoldan saparsın Ve bir gün bakarsın, hayat da bitmiş. Cihan kime kalmış? Kimler gelip, kimler geçmiş... Fâni dünya... Kimler toprak altına girmiş! Öldürmek suç değil mi? Göz var, izan var... Elbet bir gün kurulacak olan, adil bir mizan var. Kim olursan ol, yolun sonu makber. Her şeyin hesabı sorulur, Allahu Ekber! îcâzkâr - 2008

Şiir

84 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.