Mutsuz ve depresif bir günümde, günü kurtarmak için başladığım kitabın bana aşkı yeniden hissettireceğini düşünmemiştim. O yüzden bu on puan, duygusal olarak verilmiş bir puandır. Kafanızın uyuştuğu kişiyle sabaha kadar mesajlaştığınız o gecenin hislerini taşıyor kitap. Heyecan, kontrol edilemeyen sırıtma ve bolca minnoşluk. Tek oturuşta bitirilebilecek akıcılıkta aynı zamanda. Kötü yönünden bakmak isterseniz, her şey tahmin edilebilir ve klişeydi. Ancak ben artık bu tarz kitaplara böyle demeyi sevmiyorum. Eğer yazar konuyu bir şekilde taşıdıysa, biraz klişe kaldırabileceğim bir şey.
Harper karakteri oldukça özgündü. Kendisi korku öğelerine tutkuyla bağlı, film setleri için içine şeytan girmiş bebekler, zombi olmuş küçük bebekler tasarlayan şahsına münhasır bir kişiliktir.
Ancak Collin, sporcu, yakışıklı, minnoş kalpli, şöhreti olan dümdüz bir adamdı. Ona rağmen, Harper’ın “Collin beni beğenmeyecek” diye zırvalaması beni sinir etti; ancak yaşadığı şeyler göz önüne alındığında anlaşılabilir bir durumdu.
Konusunu benden daha iyi yazacak birinin gönderisini ekliyorum buraya. Eğer merak ediyorsanız, okuyabilirsiniz: #223064204
Ben yazarı ve kalemini sevdim. Karakterleri çok eğlenceli ve mantıklı geldi. Hoş, kafa dağıtmalık eğlenceli bir kitaptı. Mutlaka öneririm.