Dostoyevski'nin kitablarında (oxuduğum qədəri ilə) qızdırma, əsəb pozğunluğu və bundan ötrü xəstə yatan obrazlar var.
Bir yerdə adamın ürəyi üzülsə də "yox oxuyum, görüm nə olur?" düşüncəsi səni oxumağa vadar edir.
İnsanın öyrəşdiyi şeydən (onu məhv etsə belə) vazkeçməsinin bir o qədər də mümkün olmadığı (iradəsizlərə aiddir xüsusən də) çox gözəl şəkildə öz əksini tapıb.
Qorxaqlıq burda məhəbbətə qalib gəldi.
Və mənə görə sonu bir o qədər də mənalı deyildi:)
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.