#yaşamveyazgı sovyet rusyanın büyük yazarlarından vasili grossman'ın II. dünya savaşındaşi stalingard çarpışması etrafında şekillenen, alman ve rus toplama kamplarını anlattığı bir dönem romanı. aynı zamanda da tutuklanan, yasaklanan, imha edilen kitabı.. eğer kendisi bunu tahmin edip kopyaları arkadaşlarına teslim etmese maalesef asla okuyamayacaktık bu kıymetli eseri. yazık ki kendisi kitabının basıldığını görememiş ve 14 eylül 1964 te, berdiçev yahudilerinin katledilişinin 23. yıldönümünde mide kanserinden ölmüş.
grossman'ın tarihi ve yaşanmışlıkları kurguladığı karakterlerle bu kadar saf bir şekilde okura geçirebilirmesinin sebebi savaş muhabiri olması, annesinin de almanlar tarafından ö*dürülmüş olması, sovyet rejiminin iç işleyişi hakkında derin bilgiye sahip olması diyebiliriz. kitabın bir diğer usta ellerden çıkma dev eser savaş ve barış'a benzetilmesine de şaşırmamak gerek çünkü grossman büyük bir tolstoy hayranı ve stalingard'daki çarpışmalar sırasında yalnızca savaş ve barışı okuyabiliyormuş.
ben de kitabı bitirdiğimden beri sürekli iyi ki okudum diyorum. gittiğim her yere taşıdım, 13 gün boyunca gerek gece uyumadan gerek gözümü açar açmaz, yemek yerken yemek yaparken.. her an ama her an okudum.. emek emek hakkını da vererek okudum ve yine söylüyorum iyi ki okudum.
bu kadar bağlı kalmamın tabiiki kitabın konusuyla sürükleyici olmasıyla da alakası var. kamplarda kalan annenin mektubuna,şehit çocuğunun mezarının başında acıdan iki büklüm olan anneye, üzeri karla kaplanan askerlere, gaz odalarına giderken, elini sımsıkı tutmuş çocuk için yaşama hakkını elinin tersiyle iten hiç anne olmamış dr sofya'ya... her birine öyle derinden bağlandım ki haliyle elimden düşmedi ve içime işleye işleye okudum her bir bölümünü.
hem savaşa hem insan psikolojisine olan
·
216 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.