Çağımızın genç yazarlarından biri olan Edouard Louis'ten okuduğum ikinci kitap Eddy'nin Sonu oldu. İlk olarak 'Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri' kitabını okumuştum. Son dönemde herkesin çok sevmesine karşın ben pek ısınamamıştım. Ama bu kitapta Louis'i sevdim.
Eddy'nin Sonu otobiyografik bir eser.. Bence cesurca davranıp cinsel tercih farklılığını odak alarak hayatını anlatırken yaşadığı toplumun panaromasını çıkarmış. Ailesinin ve kendisinin de içinde bulunduğu toplumun ekonomik zorlukları, toplumun kadına bakışı, eğitim sistemi gibi temel konuları anlatırken bir yandan da oldukça şeffaf davranarak homofobikliği, kolektif baskıyı, eril zorbalığı belki biraz da sert denilebilecek şekilde anlatmış. Bu kadar şeffaf anlatması zaman zaman okumayı biraz zorlaştırabiliyor. Ama birilerinin de bazen biraz cesur ve sert davranması gerekiyor.
Ben bu kitabı okurken Annie Ernaux'u da aklıma getirdim. Ernaux da 'Seneler' kitabında hayatını aktarırken tüm toplumun tarihini, yapısını sunmuştu. İki yazarı da okurken hissettiğim ne kadar ilerledik, geliştik desek de insanlık sanki sabit kalıyor, temel inançlarımız ve yapımız değişmiyor. İnsanlık hep olduğu yerde sayıyor.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.