Rönesans dönemine hep ilgim olmuştur. Sanatı , tarihi , kültürü , siyasi değişimleriyle hep merak etmişimdir. Bu konuda uzun zamandır ayrıntılı bir eser arıyordum ki Rönenas terimini ilk olarak kullanan, Nietzche ‘nin büyük üstat olarak nitelendirdiği Burkhardt ile tanıştım. Öncelikle bölüm bölüm nelerden bahsettiğine bakalım :
1.bölüm sanat eseri olarak devlet İtalyanın tiranları, küçük tiranlıklar büyük hanedanlıklar , Mediciler, 15. Yy venedik - İtalya dış siyaseti gibi dönemin siyasi tablosuna ilişkin ayrıntılı bilgiler sunmuş.
2.bölümde bireyin gelişmesi (çok yönlülük , şöhret , sanatçılara taç giydirilmesi ) konularına ,
3. Bölümde ise klasik kültürün yeniden uyandırılışı .Latinceye verilen önemin klasik ilkçağ kültürüne doğan hayranlıktan öte geldiği. Önemli şairler ve şiirleri , kitap toplayıcıları ,kültür taşımacılığı. Çok yönlü insanlar dönemine geçiş zamanları anlatılmış. Dante özellikle bu dönemin bel kemeğine oturtulmuş , İtalya için en büyük ulusal ses olmuş , kozmopolizmin gelişmesine de öncülük etmiştir.
4. Bölümde dünyanın ve insanın keşfi başlığıyla matematik , doğa bilimleri/doğa tarihi , otobiyografiler, tasvirler konularına değinilmiş.
5. Ve 6. Bölümlerde ise toplantılar şenlikler , ata binme seromonileri , kumarlar , ahlak , görenekler anlatılmış.
Esere genel olarak bakıldığında oldukça ayrıntılı yazıldığını görüyoruz. O kadar geniş bir kaynak sunuyor ki bizlere bazı kısımlarda Türkçe kaynak bulmakta zorlandığım için ayrıntılı araştıramadım . Bu eserde tam olarak anlatılan konu yeni kültür dediğimiz tanımdır. İtalya ilk modern halk olarak gösterilmekte ve Yeniçağ bireyciliğine nasıl kavuştukları anlatılmaktadır. Rönesans devrini çok iyi tanıyıp özümseyen yazar tam bir kültür tarihi sunmuş bizlere.
Kitap oldukça kapsamlı olduğundan okuması uzun sürüyor. Bazı ayrıntılar sizi sıkabiliyor. Ben tek eser okumayı sevdiğimden elimden bırakmadım , siz başucu kitabı gibi görüp , ara ara okursanız da çok zevk alırsınız eminim.
Eser için tek kötü eleştirim ki çevirmen de kitabın altına dipnot olarak belirtmiş. Sayfalarca İtalya siyasetinde insanların birbirini nasıl katlettiğine değinip bunda bir değer arayan yazarımız Türklere “barbar” terimini yakıştırmış.
Başka dinden olması sebebiyle objektifliğini kaybetmiştir. Tek bir sayfada buna rastlasam da bu kadar büyük bir tarihçinin bile Türk -İslam kültüründe hiçbir değer aramadan barbar terimini kullanabilmesine şaşırdığımı belirtmek isterim.
Bunun dışında Sanat Tarihine , Rönesans kültürüne meraklıysanız muhakkak edinmeniz gereken bir eser , okuyun .
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.