·400 syf.····Okunma: 15 Temmuz 2024 21:26 Sanırım bir fantastik temalı kitabın ana karakteri bariz bir şekilde diğer karakterlerden üstün olmadığında kitap gerçekten okunabiliyor ve kendini sevdirebiliyor. Bu kitapla birlikte bunu anlamış oldum.
Fantastik eserler okurken benim dikkat ettiğim üç unsur vardır: Birincisi, ana karakterin hikayedeki varlığı. İkincisi, romantizm fantastiğin önünde mi değil mi? Üçüncüsü de özgünlük. Aslında daha birçok şey önemli ama bunlar en önemsediklerim ve okurken beni etkileyen şeylerdir.
Ve sizi temin ederim ki bu kitapta bahsettiğim unsurlardan biri bile göze batmıyor.
Özgün bir konu, iyi işlenmiş bir evren, üstün olmayan bir ana karakter, kötü karakter imajı ve kusursuz bir tiplemesi olmayan bir erkek karakter ve dozunda romantizm… Yan karakterlerin özellikleri ve hikayedeki yerleriyle de muhteşem bir alan oluşturulmuş. Hiçbir şey abartı değil, o kadar yerinde ki… insan bunun bir çıkış romanı olmasına şaşırıyor.
Çünkü biliyorsunuz, günümüzde artık herkes fantastik yazıyor, kendi evrenini kuruyor ve bunları bizlere sunuyor. Ama ben açıkçası aralarında üç beş tane gerçekten özgün şey bulabildiğimi düşünüyorum. Gerçekten iyi yazanlar çok az. Karakter işlemeyi bilemeyen, evrenini doğru düzgün anlatamayan, klişelerle dolu (copycatlik de olabilir?), hep aynı tiplemede kusursuz erkek karakterler yazan o kadar çok yazar görüyorum ki… Bir de yeni bir akım sanırım, eli kılıç tutan kızın ‘güçlü kadın’ olarak imajlandırılması. Bunlarla dolu şeyler okuyoruz sadece.
Açıkçası sizden de sıkıldım arkadaşlar…
Ama Bir Karanlık Pencere, benim tam istediğim türden bir fantastikti. Yani aradığım kitap bu. Gerçekten bu. Hep aynı şeyleri okumaktan ve görmekten o kadar sıkılmıştım ki bu kitapla gerçek anlamda ilk görüşte bir aşk yaşadık. Anında tavladı beni.
Tabii, her kitapta olduğu gibi birkaç kusuru ve mantık hatası da vardı ama ben bunu bütün resime yansıtmamayı tercih ediyorum. Hem yazarın çıkış romanı olduğunu da unutmayalım. İlk kitabında bu kadar başarılı olmasından ötürü ben dokuz puanı direkt yapıştırıyorum.
İkinci kitabı için de heyecanlandığımı, devam edeceğimi belirtmek istiyorum çünkü bunu hak eden çok az yeni eser var. Okumanızı çok çok isterim, gerçekten harika bir kitaptı. Karakterleriyle de ayrı bir güzeldi. Özellikle Renelm’e karşı büyük bir sevgi besledim, umarım sonradan anti kahraman olma olayı yaşamayız veya bir ölümle ayrılmayız… Çok üzülürüm. Şahsen kahrolurum.
Her neyse, okuyacaklara şimdiden iyi okumalar diliyorum. <333