“Hayatımı bir vehme kurban etmiştim.”
Aşka, dürüstlüğe ve fedakarlığa adanmış acı bir hayat o kadar akıcı anlatılmış ki, kitabı elinizden asla bırakamıyorsunuz. Benim de başlıkta yer verdiğim final cümlesi ise zaten kurşun gibi ağır.
Eserin son sayfasında, Tren İstasyonunun bekleme salonunda, İffet’in onca fedakarlığına ve hatta esere de ismini veren damga yediği hadiseye rağmen, Vedia ona: “Hiç olmazsa bu kadar şeyi göze alacağımıza göre, büyük bir aşk mazereti olsa...”
cümlesini kuruyor. O satırları okurken en az İffet kadar yüreğim acıdı.
Roma imparatorlarından Septimus’un sevdiğim bir sözü var; “Omnia fui, nihil expedit,”
Yani: “Her şey idim; hiçbir şeye değmezmiş.”
Gerçekten hiçbir şeye değmiyor.
Kesinlikle okunmasını tavsiye edeceğim bir eser.
İyi okumalar değerli 1K Okurları :)
·
333 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.