kitap boyunca hem fugui'den nefret edip hem de ona bazı yerlerde acıdım. nitekim hepimiz insanız, yeri gelir yanlış da yaparız doğru da. tabii bu fugui'nin eşine ve ailesine yaptıklarında onu aklamaz, ama yine de içimdeki merhamet duygusu ona bir yerlerde acımadan edemedi, çünkü o da bir insan. hikayeyi okurken farklı duygulara girip çıkıyorsunuz, ama duygularınızın stabil kaldığı bir bölüm var, çok üzücü bir bölüm. yüreğimi aldı götürdü, kitabı bitirdim ama ben hala o sayfa da kaldım diyebilirim. bence okuyanlar hangisi olduğunu anladı:) uzun lafın kısası, fazla realistik, toplumcu ve yürek burkan bir kitap. hüngür hüngür ağlamak istemiyorsanız okumayın:))
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.