gregor gibi hissetmek bu hayatta yaşanılacak en büyük acılardan biridir sanırsam. bir böcek. genelde ne yaparız böcek gördüğümüzde? hiç düşünmeden bir ilaç sıkmaz mıyız üstüne? ya da ayağımızla üstüne basmaz mıyız? bu sırada çatır çutur ses çıkarken bir kere olsun içimiz acır mı? veya bir daha öldürdüğümüz o böcek hakkında düşünür müyüz? hayır tabii. işte gregor samsa, insanlar ona böyle hissettirdi. duyguları önemsenmedi, düşünceleri yok sayıldı, en önemlisi varlığını sildiler. tıpkı bir böceğe yaptıkları gibi, onun hakkında da bir daha düşünmediler.
ben de bazen kendimi yatakta doğrulup, kalkamayan bir hamam böceği gibi hissediyorum. belki de üstüme ilaç sıktılar, beni hareketsiz bırakan bu oldu. ya da birkaç uzvumu kopardılar. kim bilir?