Oh Kaptan! Benim kaptanım!
Ormana gittim çünkü bilinçli yaşamak istiyordum. Derinlemesine yaşamak ve hayatın iliğini emmek, öldüğümde hiç yaşamamış olduğumu fark etmemek istiyordum!
Ölü Ozanlar Derneği'nin kitabı, filmin ardından yazıldığı için kitap okuyor hissini okuyucuya geçiremiyor ama bu da hızlı bir okuma sağlıyor. Birkaç ayda bir elime alıp altını çizdiğim, işaretlediğim yerleri okumak hep iyi geliyor. Bu yüzden insanın baş ucu kitaplarından olması gerektiğini düşünüyorum, daha fazla insan Keating'i okuyabilirse belki de içinde yaşadığımız bu bataklıktan farksız dünyada daha fazla kişi yıldızlara bakabilir.
Öğretmenlerinden böyle etkilenen ve hayatı sonsuza dek değişen öğrencileri okumaktan hoşlanıyorum. Belki Cameron değil ama Knox, Todd ve diğerlerinin hayatlarının devamında da Keating ve Neil'i gittikleri her yere götürdüklerine inanmayı seviyorum.
Şiire olan yaklaşımları, sadece bir mağara ve bir şiir kitabının, bir latince deyişin hayatlarına böylesine dokunabilmesi beni çok etkiliyor. Şiirin hayatın her anında bizimle olduğunu düşünüyorum ama çok azımız Ölü Ozanlar gibi bunun farkına varıp hayatın iliğini sömürebiliyoruz.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.