Kırmızı başlıklı kız, Bremen mızıkacıları (orijinal ismi Bremen şehir müzisyenleri), Çizmeli kedi, Kül kedisi, Hänsel ve Gretel, Pamuk prenses ve yedi cüceler (orijinal ismi Schneewittchen, beyaz teninden dolayı "Kar beyazı"), Rapunzel, Parmak çocuk, uyuyan güzel ve daha niceleri...
Hangimiz tanımıyor onları. Ama geriye bakıp tekrar okuyunca kafa kesmeli, karın yarmalı, ocakta yakmalı bu hikayelerin ne kadar çocuklara uygun olduğu tartışılır. Üstelik zaten birçok hikaye de sansürden geçmiş ve yumuşatılmış olmasına rağmen. Yazarların bilhassa erkek ve kadın rol modellerine bağlı olan zamanlarının insanları oldukları düşünüldüğünde daha da vahim oluyor durum. Yani demem o ki, sürekli yeni masallar üretilmeli, insanın zamanla kavuştuğu yeni bilgiler, anlayışlar ve eğitim metodları gözetilerek...