Veeee bir eserin daha sonuna gelmiş bulunmaktayız... Bazen yeni bir esere başlama arzusunu oluşturan o mutluluk ve güzel eseri bitirmekle gelen o burukluk, hüzün duyguları içinde git gel yaşar insan... Öyle bir durumda olmuş olabilirim...
Aslında anne babalar çocukların pusulasıdır, bu gerçek fakat her zaman onlar bir şeyler öğretmez, bazen onlar da öğrenir çocuklardan, belki yeni şeyler, belki de unuttuğu şeyler... fakat mutlaka öğrenir... aslında yetişkinler öğrettiği şeyleri öğrencilerine (çocuklarına) öğretirken kendi öğretmenliğini de görür onlarda...kendine de puan vermiş olur aynı zamanda...
Bir savaş fakat çocuklar, yaa çocuk işte diyemiyorsunuz, çünkü sizi etkisi altına alıyor yaşayışlar, cümleler, sizi kederlendiriyor... ruhunuza dokunuyor, tüyleriniz ürperiyor, hem çocuk bu çocuk olduğu için zaten ciddiye almak gerekiyor...Boka'nın zekâsı ve temkinli olması, ve tabi ki Nemecsek....
Hayat, uğruna neyi feda ettiğin ile ölçer insanı, sen neyi feda ettin? Niçin? Kendinden memnun musun? Kendinle gurur duyuyor musun? Bence Nemecsek duyuyordur... Dünya işte, misafirlik bazen uzar bazen bir an da kaybolur... Ne bıraktın..?
............Herkese Keyifli Okumalar Dilerim...........
·
709 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
@1thmoon mutlaka okuyacağım hep aklımda...bir de bu fiyatlar düşse iyi olacak ama hep artıyor...