Bir cocugun ağzından anlatılıyor kitap ve Tolstoy bu kitabı yazarken 21 yaşlarının basindaymis öyle güzel ruhsal tahlilleri vardı ki neden dünya edebiyatına ilk adımı sayıldığını insan hemen kavriyor. Kitaptaki pek çok anın dışında bir ölünün arkasından tutulan yasın, acının ; "tüm bunları yapar ve yaşarken gerçekten daha fazla üzülmem gerekmez miydi, şimdi o yok ama hayatta devam ediyor sanki sevdiğin biri ölünce hayat biran olsun durur gibi düşünür insan tüm bunların dışında başka insanların acılarını yaşamalarına bakarsın ve benim neden daha az canım yanıyor o benden fazla mi seviyordu, aglamazsam uzulmedi diyecekler tüm bu acının icinde bide bunları düşünüyorum o halde ben neyim neden sadece burda öylece durup acı mi yasamiyorum ki?" Anlarının bir çocuğun dilinden dökülmesi . Kitabın bitiminde ki o son cümle ... Derin bir kalp sızısı ve gozyaşlari ile veda ettim . #k:142099tolst Lev Tolstoy