Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum...Duygu ve Düşünce
-Spoi içerir.
Kitabın adı ne kadar Masumiyet Müzesi olsa da içeriği hiç de masum değil. Kitap, Kemal’in Füsun’a duymuş olduğu takıntılı aşkını ve nişanlısı Sibel’i her fırsatta aldatmasını anlatıyor. Yine de kitabı Kemal ağzından okuduğumuz için Kemal’le mecburi bir empati yapmış bulunuyoruz o yüzden arada sırada haline üzüldüğümüz oluyor. Füsun’un ise yaşça genç olması, hata yapmaya yatkın bir karakteri olması sebebiyle acınası bir halde olduğu için onu da yer yer anlayabiliyoruz. Ama bu hikayede yanan asıl kişi Sibel. Sibel’i anlamak istemesek bile bu kitaptaki tek masum kişinin o olduğunu biliyoruz. Bu yüzden kitabın sonunda buruk da olsa mutluluğu yaşayan tek kişi Sibel oluyor. Kemal ise zamanında yaptığı hataları, takıntılı olmadan önceki aşkı için savaşmak yerine korkaklık yapmasının bedelini Füsun’u önce yaşarken sonra da ölüyken kaybetmekle ödüyor. Daha sonra Füsun’un yıllar sonra sokak sokak gezerek bulduğu evinden çaldığı eşyalarla, Sibel’i aldattığı evi bir müze haline getiriyor. Bu müze kitapta tarif edilen adreste gerçeğe dönüştürülüyor. Kitabın sonunda da müzenin haritası ve tek kişilik bilet yer alıyor. Kurgusu ne kadar sinir bozucu, rahatsız edici olsa da kitap 500lü sayfalarda olduğu için ona da alışıp normalleştirebiliyorsunuz. Kısacası kitap “hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.” diyen Kemal’in gerçek mutluluğu asla yakalamadığını anlatıyor. Eğer duygusal bir dönemdeyseniz çoğu okur gibi sıkıldığınız için değil, benim gibi kitap bitmesin diye yavaş okursunuz.
·
246 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.