Batı Sahili yıllıklarını ikinci kitabı, Marifetler'e göre daha hareketli ve alt metin olarak benim daha çok hoşuma giden kitap oldu. Marifetler de kaderimize boyun eğmememiz, kendi istediğimiz yoldan gitmemiz vurgulanırken, bu kitapta bilginin, okumanın önemi, gelişmiş toplumların bilgi sayesinde ilerleyebildikleri üzerine gidilmiş. İlk kitaptaki Orrec ile Gry'i burada görmek ayrıca mutlu etti.
Ansul halkı okumaya, bilgiye önem verirdi. Zengin kütüphaneleri her ülkede nam salmıştı. Diğer ülkelerden insanlar Ansul'a gelerek aradıkları bilgiye ulaşabiliyordu. Herkese kapısı açık, barışçıl bir toplumdu. Ta ki Adl'lar işgal edene kadar. Ald'lar bilginin, okumanın şeytanın işi olduğunu düşünen bir toplumdu. Bu yüzden Ansul halkının sahip olduğu bütün kitapları ve kütüphaneler yok etmek için saldırır ve yıllar boyunca Ansul'da kalarak toplum tekrar bilinçlenmesine engel olur. Artık okumak, kitap bulundurmak yasaktır. Aynı zamanda Ald toplumunda kadının da yeri bulunmamaktadır. Ne bir söz hakkı vardır ne bir seçim.
Memer, ilk Ald saldırısında doğmuş ve annesinin onu saklaması ile hayatta kalabilmiştir. Okumayı Seferbeyi sayesinde öğrenmiştir. Bunlar kimseye söylememesi gereken sırlardan sadece biriydi.
Orrec ozan olarak Ansul'a gelir ve öğrenmek istediği bazı hikayeler için kaynak aradığını belirtir. Seferbeyi'de Memer'de artık kitapların yasak olduğunu belirtir. Orrec ve eşi Gry Ansul'da kalarak yerel halk ve Ald'lar hakkında daha çok bilgi edinmek ister.
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.