Bir edebiyat öğrencisi ya da bu kitap üzerinde çalışan araştırmacı değilsek çok da keyifli bir okuma olarak göremeyeceğimizi düşündüğüm bir kitap. Okuması çok zor. Yazar bambaşka bir anlatımın sınırlarını zorlamış. Her bölüm farklı birinin ağzından anlatılıyor, her bölümde farklı bir anlatım tekniği, hatta farklı farklı aksanlar kullanılmış. Birinde ağdalı bir dil varken diğerinden yöresel bir dil kullanılmış. Bölümleri anlatan kişilerin ağzına göre.
Kitapta en hoşuma giden şey çeviri, Nevzat Erkmen çeviride harikalar yaratmış. Ayrıca bu kitap için bir de sözlük yazmış ki okuduğumuzdan bir şeyler anlayalım :) Ben o sözlüğü edinmedim. Onunla paralel okumadım. İnternete başvurdum sık sık. Belki de bana biraz da bu yüzden yorucu geldi. Kitapta yalnızca bir gün anlatılıyor yaklaşık 850 sayfa boyunca. Leopold Bloom'un sabah kahvaltı sonrası evinden çıkıp bir cenazeye katılımı ile başlıyor gibi olaylar. Sonrası biraz olay, çokça zihin akışı. Hani yolda yürürken gördüğünüz şeylere, kişilere karşı aklınızdan tonla düşünce akar geçer ya. İşte onların hepsini kağıda dökmüş yazar. Zor bir anlatım. Bizde Oğuz Atay'ın ustalıkla kullandığı tarz. Ancak bu kitapta bu zihin akışlarını takip etmek beni çok zorladı. Bazı yerlerde şu an kim konuşuyor, kim düşünüyor diye tekrar tekrar okumak durumunda kaldım. Sanırım kitap beni biraz aştı :) Sözlüğü edinip, kitap üzerine farklı incelemeleri okuyup yeniden şans vereceğim ama uzunca bir süre sonra :)
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.