Kitabın başlarında betimlemelerden sıkılıp, “Ben bu kitabı okuyamayacağım.” desem de öyle olmadı. Betimlemeler dışında kitabı oldukça sevdim.
Kitabın içeriğine gelirsek; baş karakterimiz Emma, beni kitap boyunca hem şaşırttı hem de kızdırdı. Emma, annesi ölmüş ve babasıyla birlikte bir çiftlikte yaşayan genç bir kızdır. Charles ise bir şekilde doktor olmuş ve annesinin seçtiği dul bir kadınla evlenmiş biridir.
Olaylar, Charles’ın eşinin ölmesiyle başlar. Aslında Charles daha önce Emma ile tanışmış ve ondan hoşlanmıştır. Fakat karısı bunu anlayınca Emma’nın yaşadığı eve gitmesini yasaklar. Bu yüzden Charles, eşi ölünceye kadar Emma’yı bir daha göremez.
Daha sonra Emma ve Charles evlenir. Başlangıçta ikisi de birbirinden hoşlanmaktadır. Ancak zamanla Emma, evlenmenin hayatında verdiği en kötü karar olduğunu düşünmeye başlar ve kocasından giderek soğur. Hatta ona karşı tiksinti duymaya başlar.
Emma mutlu değildir ve mutluluğu kitap boyunca başka erkeklerde arar. Ancak her defasında istediği kişiye kavuşsa, onunla birlikte olsa ve hayal ettiği şeyleri yaşasa bile yine mutlu olamaz. Ölümüne kadar da mutluluğu bulamaz. Üstelik yalnızca mutsuz olmakla kalmaz; ölümüne kadar Charles’a ihanet eder ve onu sevmez.
Emma’nın sevgisizliği yalnızca kocasına karşı değildir. Kızını da sevmez. Hatta bir gün ona bakıp ne kadar çirkin bir çocuk olduğunu düşündüğü bile olur.
Charles ise tüm bunlara rağmen Emma’yı sevmekten vazgeçmez. Emma’nın ihanetini öğrendiğinde bile ona olan sevgisini korur. Nitekim kitabın sonunda, elinde Emma’nın bir tutam saçıyla ölü bulunur.
Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru kaldı:
Emma, seni bütün kusurlarınla seven, ölümünden sonra bile sevmeye devam eden bir adamı neden sevmedin?
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.