Bir Bektaşi derneğinin anlatılması aslında eleştirilmesi ya da aşikar edilmesi diyeyim. Buna okuyunca siz karar verin.
Nur Baba, kabına sığmayan derviş. Aşk, meşk, mey, saz, söz... Hepsi var dernekte. Mürşitler öyle sadık ki ziynet eşyalarından kendi kişiliklerine kadar herşeyi Nur Baba'nın ayakları altına serebiliyorlar.
Nur Baba'da öyle bir ses var ki görünmese sesi duyulsa kendinden geçiriyor, karşısında durmak pek mümkün değil.
Dönemdeki tarikatları dernekleri eleştirmiş, liderlerinin üyeleri üzerindeki gücü anlatmış. İnsan psikolojiksine de güzel değinmiş bence.
Okuyalım mı derseniz Yakup Kadri Karaosmanoğlu okumak döneme dokunmaktır derim. Ama biraz zor çünkü güncel olmayan kelime çok. Alt kısımlarda anlamlar verilse de bu biraz dikkati dağıtıyor.
Hele en başta yazarın ağzından bir "izah" var ki okumak ayrı anlamak ayrı zor.
Türk Klasiği okunmalı derseniz buyrun okuyun. Yoksa hiç karışmayın .
·
213 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.