Japon Klasikleri - 34Edebiyat
Edogawa Rampo’dan okuduğum ikinci kitap; Panorama Adası’nın Tuhaf Hikâyesi oldu. Başlığına her anlamda uyan bir eserdi, gerçekten de tuhaftı. Aynalar Cehennemi ve Diğer Öyküler’i de bu roman gibi tuhaflıklarla doluydu, şaşırtmadı yani. Yarattığı kurguların içinde insanı rahatsız eden birçok öğe var. İnsanın vahşi yönünü bütün çıplaklığıyla yansıtıyor ve bu satırları okurken içimizde hiç dokunulmaması gereken bir yere parmak basıyor sanki. Masum, kimseye zararı dokunmayan, kendi halinde bir insanın bile bir anda nasıl değişebildiğine tanık olmak çok ürkütücü. Birden bire ortaya çıkan basit bir plan insanı nerelere götürüyor…
Kitabın başından sonuna kadar gizemini koruması, her sayfada heyecanlandırması harikaydı. Japon klasiklerinin sonları muğlaktır genelde, ama burada bir sona bağlanması çok hoş oldu, oh be dedirtti. Rampo kalemini çok seviyorum. Çünkü olağanüstü görünen birçok şeyin asıl gerçekliğini açıklayan cümleleri oldukça çarpıcı. Sonuç: Hiçbir şey, insanın kötülüğünden ve yapabileceklerinden daha korkunç ve tuhaf değildir.
·
331 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.