Sevgisizlik ve ilgisizlikle büyüttüğümüz çocukların sonu ya psikopat ya da sosyopat olmakla sonuçlanıyor. Kitaptaki her örnekte içim öyle acıdı ki... İstismara maruz kalan çocukların bir türlü tedavi edilemeyen travmaları, anormali normal sanmalar...İlgisiz ebeveynler yüzünden psikolojik sorunlu hâle gelen çocukların daha sonra insanların başına açtığı onca sıkıntı... Kendi başlarına açtığı sıkıntılar... Hepsi birbiriyle ilintili. Sevgisizliğin ilacı yok, sevgisizliğin tedavisi yok. Bir hayvan da yavru yapıyor. O bile yavrusuna sevgi, ilgi veriyor. Hayvandan öte varlıklarla bir arada yaşama mecburiyetiyle ayakta kalmaya çalışıyoruz.
Bu kitap tam olarak yaralı yerimize denk geliyor.