6.5/10
Evet, sonunda Mevsim Yenice'nin kalemiyle tanıştığıma memnun oldum. Herkes kadar sevmedim, bence bazı öykülerde anlatım zayıf kalmıştı ama keyifli bir okumaydı diyebilirim. Son öyküdeki mizahı çok hoşuma gitti, mezarlıktaki ânları gözümde canlandirinca epey güldüm, oysa çok üzücü bir hikâyeydi. Diğer öykülerde de mizahî anlatım yer yer kendini gösteriyordu ama en çok bu öyküde sevdim o dili. Bunun dışında Açık Artırma, Tilkiler Aç Mı Kalsın, Burada Bir Yerde Olmalı, Okyanus Sesi, Yalandan Kim Ölmüş Ltd Şti öykülerini de sevdim. Sanırım tek sevmediğim öykü kitaba ismini veren Tekme Tokatlı Şehir Rehberi oldu. Diğerleri de keyifli öykülerdi. Ancak şöyle bir maruzatım olacak, kadın yazarların ana karakterlerini erkek yapması bir tek beni mi rahatsız ediyor? Bu kitapta da birçok öykünün ana karakteri erkekti. Türk Edebiyatı'nda kadın karakterleri yalnızca farkındalık metinlerinde görüyoruz gibi geliyor bana, beni biraz rahatsız ediyor bu durum. Neyse, öyle işte. Tahmin ettiğim kadar sevmesem de keyifli, hoş bir kitaptı.