Kara Güneş Yorumum;1000Kitap
Yine bir kitap incelemesi ve temmuz ayında okunabilecek en uygun kitapla! Bu kitabı seneler önce almıştım, hep dedim temmuz ayında okuyayım, bu zamana kadar temmuzda okumayı başaramamıştım bu sefer başardım. Yazarın Aşk Cephesi kitabını da bilerek mart ayında okumuştum, Çanakkale kitabı ve zaferin olduğu ayda okumak istedim. Anlamlı oluyor böyle, hem anmış oluyorum hem de anlamış. Bu açıdan çok güzel oluyor, kitap okumuş, romanla kurgulanmış ama gerçek bir tarih oluyor. 15 Temmuzu hepimiz birebir yaşadık, o günü ben de hatırlıyorum gayet. Benim ve bizim için çok önemi büyük bir gün, zaferimizin günüydü. Şehitlerimizin, gazilerimizin ve halkımızın silahsız verdiği o mücadeleyi unutmak mümkün değil. Vatanımızın, milletimizin ne kadar güçlü olduğunu gördük, hainlerin ortaya çıktığına tanık olduk. Birlik ve beraberlik içinde olabileceğimizi, ırk, din, dil ayrımı olmadan bayrağımızı elimizden düşürmeyeceğimizi gösterdik tüm dünyaya! Bizim için ve dünya için koca bir zafer ve direnişti! İçimize sızan, adeta hava gibi olan, dinle, imanla tüm herkesi kandıran o örgütün ifşa olduğu gündü ve biz uyandık ve durdurduk. Bu yüzden milletimizin uyanış tarihiydi ve tarihimize altın harflerle yazıldı. O selaları unutmak mümkün değil. Kitaba gelecek olursak, çok güzel işlenmiş ve kurgulanmış. Önümüze kurguyla birlikte sürmesi çok güzeldi, sıkılmadan, tarih kitabı değil de roman okuyormuş gibi ama aynı zamanda gerçeğin ta kendisi olan bir kitaptı. Karakterler, olaylarla birlikte güzel yazılmış, bilmediğim yanlarını da öğrenmiş oldum.
-spoiler-
İki dostun sonunu böyle olması gerçekten üzdü ama hayatın gerçeği bu. İnsan hangi yolu seçiyorsa odur, keşke pişman duyup da doğru yönelse dedim ama işte içine kötülük sindi mi kararıyor insan tövbe etmedikçe. O kara leke büyüdükçe kaplıyor tüm kalbi ve silip atamıyorsun, paslanıyor artık o kir ve silinmiyor da. Kadir de zayıf tarafından avlandı ve sevgiyle vuruldu. Hasan öğretmenden nefret ettim. En şaşırdığım da Kadir’in kendi babasını zehirlemesiydi. Düşünün ki ne kadar zehirlenmiş, nefret ve pislik çukuruna düşmüş o yaşta ve çıkamıyor da. Eline bir düştü mü çıkılmayan bir kuyu adeta gözleri gibi. Dinle kandırılmış olması da ayrı kötüydü, en can alıcı nokta. Tabii ilerleyen zamanlarda gerçeği görüyorlar tıpkı Ebubekir gibi. Babasına anlatıp öğretmeni yollatıyor ama aşkının ve dostunu kurtaramıyor maalesef. Züleyha da aslında anlıyor da kopamıyordu. İşin gerçeğini gördük ve hissettik. Onlara üzüldüm ama acıyamadım da. Hain olmaları ve onca insana yaptıkları üstelik canlarıyla. Sonunda Ebubekir’in öleceğini düşünmüştüm ama olmadı. Bu yüzden şaşırdım, Züleyha’ya sıkması Kadir’in ardından da kendine şaşırtıcıydı, beklemiyordum. Kadir de eşini kıskanmayıp ardından Ebubekir’den kıskanması çok tuhaftı. Sanırım Ebubekir eski dostu olduğundan ve birbirlerine aşık olmalarından kıskançlık duydu.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.