Ağladım arkadaşlar. Böyle hem sinirden hem de sadece oturup okuyordum olmaktan dolayı ağladım. Kitabın içine girip olaylara müdahale edememek ama yine de dışarıdan okumak çok sinir bozucuydu. Tuğla gibi kitap ama okurken duygusal bir enkaz bırakıyor geride. Neyse ki çok seviyorum ve mutlu ettiği anlar da vardı.
İlk kitaptan sonra açık konuşmak gerekirse kendimi hazırlayıp ikinciyi okumam zor oldu. Çok yoğun olaylar zinciri ve okurken nefessiz kaldığım şeyler vardı. Mesela Johnny ve Shannon çok tatlıydı ama Shannon'un anne ve babası, hayatı kalbimi paramparça etti. Ah Joey...Kalbim kırık onun için. Joey beni kitap boyunca paramparça etti. En çok o kalbimi kırdı, en çok ona ağladım galiba. Kitabına da başladım bu arada, kendime kastım var çünkü. Ağlayarak okuyacağım Joey...
Shannon ve Johnny çok tatlılardı. Hatta Johnny mükemmeldi. Aynı şekilde Johhnny 'nin annesine de bayıldım. Aslına bakarsanız kitabta Johnny 'nin annesi ve Gibsie'nin sayesinde kitapta kahkaha attığım yerler oldu. İyi ki ortamı yumuşattılar.
Netice de kalbim paramparça, duygusal bir enkaz olarak okudum. Ama çok güzellerdi. İyi ki okudum. Johnny ve Shannon bebek gibiydi. Shannon ve Johnny kendi için mutlu bir düzen kurdu ya içim rahat Joey'e okuyorum (yalan arka planda acılara yürüyor korkmutorum çalıyor).