Sizi tanıdığıma çok sevindim, kendi çapımda.
Oğuz Atay ile ilk kez kesişti yolumuz, rastlaşacak gibi olduğumuzda hep bir "zor, okuyamazsın" taşına takılmıştık. Yine de "bugün" okumaktan mutluyum bu kitabı, başka zamanda okusam çizmezdim çoğu satırın altını. Çoğu sayfanın kenarında da bir cevap cümlesi olmazdı muhtemelen. Okunan değil de yaşanan bir kitap oldu şimdi üzerindeki tüm benden izlerle. Çoğu zaman durup düşündüğüm cümlelerin bendeki yankısı ile paragraftaki anlam farklı idi, "öyle bir kitap" imiş zaten bu ve güzelliği de oradaymış. "Tutunamayanlara" diyor yazar, hepimize yani. Ne de olsa hepimizin içinde tutunamamış bir parça hep var.
Ah Turgutcuğum Özben.. Ah Selimciğim Işık... Sizi tanıdığıma çok sevindim, kendi çapımda.
··
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.