Hayat, Cahit Sıtkı'nın "yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün." dedikten sonra 46 yaşında hayata gözlerini yumması gibiydi.
Şiirleri okurken ilk gözlemim Cahit Sıtkı Tarancı'nın ölüme bir korkusu ya da özellikle tedirginliği olduğuydu. Çoğu şiirinde ölüme muhakkak değiniyor. Kitabın başında yazarla bir soru-cevap kısmı var. Orada da bahsettiği üzere yazarlar, yaşadıklarından muhakkak etkilenecek ve o etkinin şiirde nasıl can bulacağı bağımsız olacaktı. Her zaman aynı şekilde, vezinde yazmayacaktı. Tarancı'nın yaşadıkları sevda ve ölüm ikilisinde sarmalanmış olmalı. Şairin yaşamı ile ilgili ulaşabileceğim kaynaklar varsa yorumlarda paylaşabilirseniz çok mutlu olurum
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.