Stefan Zweig’in okumuş olduğum üçüncü olan bu eserinde iki karakterin ön plana çıkmasıyla başlayan yine kısa,etkileyici ve psikolojimizi test eden bir Zweig eseri…
Mirko Czentovic ve Dr. B. bir yolcu gemisinde seyahat eden başrol karakterlerimizdir. Czentovic ile başlayacak olursam; satranç alanında ün almış, madalyalar ve şampiyonlukları bulunan ünlü bir satranç ustasıdır.
Küçük yaşlarında yoksul olmasının yanı sıra babası da ölünce bir din adamı tarafından bir çok alanda eğitimi verilir ancak maalesef eğitimini pek de başarıyla tamamlayamamıştır. Czentovic’in bu başarısızlığı açıkça belli olmasına rağmen aşikar olan tek başarısı ise satrançtır ki bu da onu konuşulmaya değer kılmıştır.
Dr. B. ise hikayeye sonradan enterasan bir giriş yapmakla birlikte aylarca işkenceye maruz kalmış birisidir. İşkence diyince çoğumuz bunu fiziksel olarak algılamıştır lakin ne yazıkki keşke öyle olsaydı diyebileceğimiz bir nokta. Çünkü Dr. B. işkencelerin en kötüsüne yani yalnızlığa,hiçliğe mahkum edilmiştir. Bu ona müthiş derecede psikolojik bir işkence etmiştir. Aylarca tek başına kaldığı oda da insan suretini geçtim, farklı tek bir şey göremez olmuş,odasında bulunan az da olsa var olan şeylere zamandan habersiz olmasına rağmen zaman geçirmek adına yorumlar getirmiş olsa da hem odasında ki az eşyanın oluşu hem de ezberlemesinden olsa farklı arayış içine girmektedir.
Bir gün bir sorguya tabii tutulacakken o an her şeyin değiştiği an olacaktır. Görmüş olduğu bir kitap sayesinde o yalnızlıktan,hiçlikten,aynı oluşluktan çıkacak ya da daha basitçe oyalanacak bir şeyi olmak için canı pahasına çalacak olduğu kitap Dr. B’yi kendisinin de tahmin edemeyeceği kadar hayatını değiştirecektir.
Ancak bu çalmış olduğu kitap onun için artık bir kurtuluş mu olacak yoksa yeni bir tutsaklığa mı hapsolacağına siz karar verin.
Satranç kitabını okurken şunu düşündüm. İnsan gerçekten her şeyde bir sınırlılık içinde olmalı mıdır? Satranç eserini okuduktan sonra nedense evet diyesim geliyor. Zira düşüncemiz bile bizi bazen çok kötü durumlara sokabilir. Bunun yanı sıra yalnızlık ve hiçlik duygusu ise insana verilen en büyük cezanın olduğunu bariz şekilde Dr. B. üzerinden bizlere anlatılıyor.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.