“Livaneli büyük kapıdan bu romanıyla girmiştir”diye anılan o kitap “Son Ada”.
Hiçbir ekonomik kaygının,geçim sıkıntısının,huzursuzluğun,çekişmelerin olmadığı,kendi yağında kavrulan,kırk kişiden oluşan ve bu kırk kişininde isimleri yerine sadece kapı numaralarının hikayede geçtiği cennet gibi bir ada düşünün.Ve bu cennet gibi adada kanat çırpan sonsuz martılar.Durum böyleyken adanın ve ada sakinlerinin yaşamını emekli olup adaya yerleşen darbeci bir başkan maalesef tepetaklak eder.Martıları yok etmekten tutun,düzen adı altında insanların hayatını yaşanılmaz bir hâle getirir.Özetle;Ütopyanın distopyaya dönüşme hikayesi diyebiliriz.Kitabın konusu ve sürükleyiciliği sayesinde açıkçası okurken asla sıkılmadım.Okumaya değer bir kitap.Tavsiye ederim.
Kitaptan altını çizdiğim birkaç alıntıyı buraya bırakıyorum;
~Hayattan öğrendiğim bir şey var. Her yerde kötülük çok kuvvetli ve zor yeniliyor. Iyilik daha zayıf kalıyor.
~Hayaller sadece avunmak, çaresizlik duygumu kısa bir süreliğine dindirmek içindi.
~Zaten bir yerde kötülük varsa, orada ki herkes biraz suçludur.
~Ahmaklardan kaçıyorum... çünkü onlarla baş edemem. "Hz İsa "
~"İnsan yüreği çok karanlık, çok karmaşık."
~Hiç bir şeyi protesto etmiyorduk, karşı çıkmıyorduk."Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın!"diyor ama yılanın bize de dokunacağını hesap etmiyorduk."
"Güçlüler ve zayıflar vardır; hayat da bunlar arasındaki mücadeleden ibarettir."
"...insanın, başına neler geleceğini bile bile kendini feda etmesi, kadere teslim olmak gibi bir şeydi herhalde.”
Zülfü Livaneli
Zülfü Livaneli
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.