İskenderun’da okurum diye yanıma aldığım kitaplardan biri Tammura. Özellikle İskenderun’dayken okumak istedim. Zeybek Sokak’ta geçen öykülerden oluşuyor kitap. Her hikaye çocukluğuma, çok kültürlü oluşumuza, memleketime dair çokça iz, çokça hüzün, çokça minnet barındırıyor içinde.
Kitabın ilk baskısı 2015 yılında yapılmış. Depremden çok önce. Ancak ilk öyküsü şu paragrafla başlıyor: “Öykülerinde göç diye bir sözcük yok. Masallarında, şiirlerinde, manilerinde de göç sözcüğü geçmiyor. Antakya yedi kere yıkılmış, yeniden mamur olmuş derler ya, bu insanların hicreti yıkıntıların üzerine çıkmakla sınırlı. Kovuğundan ayrılmayan öğren balığı gibiler.”
Ah
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.