İnsan uzun süre depresyonda olduğunda bunu “normal” sayıyor, doğalı buymuş, mutlu olanlar aptal bir illüzyon içinde kaybolmuş sanıyorsun. Oysa “iyi hissetmek” hepimize lazım. İyi hissetmek, hayatını bilişsel çarpıtmalara kurban etmemek, her sabah hayatın ne boş, ne anlamsız, ne rahatsız edici olduğunu düşünmeden uyanmak, bir şeyleri isteme cesaretine sahip olmak, bir şeyleri başarmak için gereken motivasyona sahip olmak, kendini suçlamadan, kendine hakaretler savunmadan yaşamak…
Yani kısaca, uzun yıllardır pençesinde kıvrandığın depresyondan sonra, yeniden tat alabilmek.
Elbette bir kitabı okuyup da mucize olarak yaşanmıyor bunlar ama aylarca emek ve sıkı çalışmayla, kendine yardımcı olmak mümkün.
Benim için son 1 sene işte böyle geçti. Yeniden kıvranmamak dileğimle, psikiyatristime, ablama ve Dr. Burns’e sonsuz teşekkürlerle.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.