“bir gün yolunu yitirirsen, artık eski yolunu bulmaya çalışma, yeni bir yol ara kendine."
··
158 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hayatın anlamı eğer onu anlayıp en doğruyu bulmaksa, yürüdüğümüz yolda bizi ukbaya götürecek ipuçları var mıdır? Bana göre yok, eğer yoksa doğruluğun muhtevasını neye göre belirleriz ? Hissettiklerimizin içimizde oluşturduğu o sızı, kalbimizin bir öğüdünden ziyade aklın tükendiğini ve artık kavuşmak için sabırsızlandığı gösteren imge olamaz mı? Yaşamın koluna kelepçe taktık onunla aynı yerde ve onunla beraber daha önce bu yolu yürüyenlerle aynı hisleri taşıyoruz, insan zorluklara katlanamadığında çıkış yolunu geri dönmek sanır, bu ona sıkıntı veren şeylerin kendisiyle beraber gelmesinden ötürüdür ve yanlış yolu değiştirdiğini sanıp geriye yürümektir. Farkettiyseniz geriye gitmek yahut ileri gitmekten bahsediyorum çünkü yol ya ileri gider ya da sen geriye dönersin.. Seçimlerimizi geri anlamayız dediğim gibi onlar bizimle gelir sayfayı silemeyiz, onu cevirerek yok sayarız. Mürekkep nasıl silgiyle silinemezse yaşananlarda değişmez. Bize düşen hayatın bütünsel karakterine karşı durmak yerine sebep ve sonuçların bütünün ulaştıracağı sonuç. Onuda zaten bir an göreceğiz hayatın sırrını müşhade edip, muhakeme edemeden göçüp gideceğiz.
Yürüdüğün yolda doğruyu çağrıştıran hiçbir şey yoksa geriye dönüp aynı kararlılıkla yürümenin seni tekrardan hüsrana uğratmayacağın bir garantisi var mı? Bunun garantisini veremiyorsak, yolun bizi götüreceği son mu yoksa yaşamanın karşımıza çıkardığı her türlü olayın rastgeleliğinde midir yaşamın hikmeti ? Yürürken gözlerim kapalıysa su karşımda duran asârın ne önemi var ki, belki bir çölde vahayı ararken kaybolmuşumdur ya da zaten bildiğimiz ve yaşamamız gereken hayatın mikyasi bir ezgiden ibaret.
Pınar
Gönderi Sahibi
Olasılıklar ve ihtimaller hayatın bizatihi kendisidir. İnsan da biraz yanılgıdır. Üstelik duygu ve zaaf yüklüdür. Yanlışa epey meyillidir. Bazen bazı yolların yanlış olduğunu görebilmesi için sonuna kadar yürümek zorunda kalır. Çoğunlukla yanlış yaptığını da derin bir hüzünle fark eder. Daha acı olan ise bence hatayı yanlışa çevirip aynı yolda yürümeyi sürdürmektir. Bu da biraz o insanın bilinç düzeyiyle ilgilidir. Kimisi yanlış olduğunu bilse de yürümeye devam eder. Önemli olan ilk hatada farkındalık kazanıp yeni yollar aramaktır…