M.Yusuf
@Mybzk
Oysa benim ruhumda savaş var.
durmadan ölüyor içimdeki insanlar.
İstanbul
Seyhan, 20 Kasım
78 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Gündüzüm hicr ile pür-hûn eder âh u figân,
Nefsimi terbiyeye sevk eder derd-i nihân.
Ne cebr ü ne fitneye meyl eder bu gönlüm,
Aşkın âvâzesine düşmüş olmuş bî-amân.
Çeşm-i mestânene baktıkça gönül mest olur,
Sînemin her nefesi zikr ile bulur dermân.
Kûy-i yâre varır elbet yine bu rûh-ı garîb,
Şevk-i didârın ile yanmada cism ü cân.
Dağın ağırlığı çöktü omzuma,
dönüp duran kaderin çarkında sıkıştım.
Zincirlerin savurduğu bir yolcu gibi
dünyanın buğusuna karıştım.
Ne dağ olmak istiyorum artık
ne de savaşın diliyle konuşmak.
Savrulan yanlarımın kurduğu
o tekinsiz anıtın karşısındayım.
Kuru toprağın izine baksa bile
dünyanın hakikatini çözemiyor en bilgesi.
Behnaz’ın sessiz dönüşü
eski ruhları çağırıyor geri;
Doğunun bağrında gezinen
kadim kitaplar gibi…
Reklam