Oyun oynamanın sanatı mı olur?
Sanat; hayatı anlamlandırmanın, duyguları ifade etmenin bir yolu ve ruhun aynası olduğu gibi oyun da çocukların duygularını ifade ettiği, yaşantılarını anlamlandırdığı, kendilerini keşfettikleri eylemlerdir.
Oyunun iyileştirici gücüne dair yeterli farkındalığa sahip değiliz. Oyunu gereksiz ve zaman kaybı olarak gören ve çocuğuna bir şeyler öğretmeyi amaç edinmiş ebeveynlere rastlarız. Çocuğuyla ilgilenmeyi avm gezmek, çocuğunun her türlü isteğine yanıt vermek sanan ebeveynlere ya da oyun oynamayı bilmediği için suçluluk duyan ebeveynlere de...
Eğitim ve öğretimi ön plana koyup çocuklarımızı iş hayatına, geleceğe hazırladığımızı sanarken duygusal regülasyonu, sosyal beceri, duygusal zeka gibi pek çok beceriyi unutuyoruz.
Bebeklik döneminde başlayan cee-e , bu yemiş bu pişirmiş.. gibi basit parmak oyunları da dahil oynanan oyunlar bebek-ebeveyn bağlanmasında büyük bir öneme sahiptir. Bağlanma da önemli bir role sahip olduğu gibi oyunun çocukların disiplin ve davranış problemleri gibi süreçlerde de aileye yardımcı olduğunu görürüz.
Peki bu bağlanmayı güçlendiren oyunlar nelerdir? Nasıl oynanır?
İşte bu sorunun cevabını Aletha J Oyun Oynama Sanatı kitabında çok net ve yalın bir şekilde vermiş. Ebeveynler için bir kılavuz niteliğinde olan bu kitap alanda çalışan uzmanlar içinde oldukça verimli bir kaynak. Özellikle çocuk merkezli oyun terapisi ekolünü benimsemişseniz altını çizeceğiniz bir çok cümle ile karşılaşacaksınız.
İyi Oyunlar...