polonya'da bir kuş var, uçtuğu her yerden topladığı şarkıları ve dinlediği hikayelerin en güzel satırlarını minicik göğsüne saklıyor; oradan dünyaya açılıyor. bir süre için, üzerlerindwn habersizce geçtiği tüm insanlara başka bir dünya ümidini aşılıyor: savaş şarkılarının yalnızca eski ölü ruhları yüceltmek için söylendiği, müziğin mağara duvarları dışında taşındığı ve en cesurca hikayelerin dahi yüksek seslerle, kitleler önünde, tüm dünyayı kucaklarcasına ve tüm dünyaya haykırırcasına okunduğu bir dünya... bu kitap, size ne kadar antimilitarist olduğunuzu sorgulatıyor. çünkü ülkenizi size bir fanus yapanlardan kurtulmak için kan dökmeniz gerekir. işte herkes bu noktada kendi fikrini edinir ama en azından bence, kurtuluş mücadelesinin olayı alışmamak, alışmayı reddetmek. tıpkı janek'in de dediği gibi: dünya bir çuval ve bir gülünç miktardaki besinini taşımak için asırlardır hunharca yol alan karıncalar gibi, bir kısır döngünün içinde insanlığımızı gülünç durumlara düşürüyoruz, ve ne yazık ki karıncalar kadar dahi ilerleyemiyoruz. ama yine de şoklardayım, çünkü yazar nasıl hem o kurtuluş mücadelesinin azmini, umudunu, istikararını bu kadar coşkulu vermiş hem de tüm bunları asla kurtulamayacağımız bir kara leke olarak resmetmiş çözemiyorum. son insanlık kırıntılarını ormanın bir köşesine tıkıştırarak özgürlük hikayeleri anlatan ve müzikle ruhlarını kutsayan bu insanları, deyim yerindeyse, damarlarınızdaki kanın en derinlerinde hissedeceksiniz. ve tabii ki de, kitaba göre bize bu hikayeyi kazandıran ve insan ruhunun kutsallığını soğuk bir savaşın ortasında canlı tutmayı başaran özgürlük habercisi Dobronskiyi'de.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.