ceren deniz
@kabuklu_karbon
8 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
bir kolumu uzatacağım
ve öyle uzağa gidecek ki
denizaşırı bir ülkede
bir insanı olması gerektiği yere koyacak
sonra dönünce bana tekrardan
ruhumun rehin aldığı
kalbimi okşayacak
yıldızlara uzanacak belki oradan
kirli ve yaşlı bir aydınlığı
yenisiyle değiştirecek
ve habersizce yaşanacak yine hayat
taşlar bile şaşırmışken ışığın değişimine
insanlar ortak bir yas tutacak
fark etmedikleri şeylerin hatrına
belki bir gün gören biri çıkacak
ve diyecek denizin rengi ne zaman değişti
ama kimse düşünmeyecek
bir kolun denizi aşmış olabileceğini
ve yaşlandıkça yaşlanan yeni ışık
taşları da aşina kılacak elbet
evrensel yas yerini neşeye bırakınca
ve bir gün herkes kollarını kaldırdığında
ve yıldızlar depremle sarsıldığında
yeni bir çocuk doğuracak dünya
Reklam
tamam, bu seriyi sevmeyenlere hak verebilirim. Fazla fantezik, uygunsuz yer ve koşullarda sevişiyorlar ama ne yapiyim ki? fantastik uçarılıklarına inanılmaz bir tutku besliyorum. Minyatür, gerçek dünyayı ve ondan esinlenerek oluşan sonsuz fantastik diyarları seviyorum. Çünkü okurken fark ediyorum: fantastik diyarlarda aşklar fazlasıyla aşırı, mücadeleler günümüzde yaşanamayacak kadar evrensel hatta ve hatta tanrıların taraf tuttuğu dünyalar. ama yine de gündeliğin içinde mutfakta bugün ne pişirsek tartışması yaşayan iki kişinin, tanrıları uyandırmakla ve vampirlerin kökünü kurutmakla görevlendirildikleri ilginç dünyaların içine konulmaları işini seviyorum. tüm bu kocaman olayların ve kocaman savaşların esintisinin o ufak mutfaktan doğuyor olmasını belki de. ve gözlerimi dolduracak kadar histerik bir şekilde dünyayı değiştirme konuşmalarını okumayı da seviyorum. kişinin gelişiminin sınırlı olduğu bu dünyanın aksine, peçenin arkasından çıkan tanrıların var olabiliyor olmasını seviyorum. mavi gezegenden çıkan minyatür hislerin birinin kaleminde bu kadar büyük sonuçlar oluşturabiliyor olmasını üstüne üstlük bunun okuyucuya hiç de saçma gelmemesi işini seviyorum. Kocaman ihanetlerin aklanabilmesini, tüm hataların -ve tanrıların doğuşuna dek bilinen geçmişin- birbirine karışıp kaynaşarak doğru-yanlışı yok ediyor olmasını ama yine de o histerik duygunun ve o fantastik "devrimin" var olabiliyor olmasını seviyorum. sanırım merhamet için savaşmak var olan her evrende en kutsal mücadele olduğu için-hiçbir fikrim yok. sonuç olarak, birbirini tekrar eden esprilerin ve tek bir karakterin ne kadar "NE KADAR" güçlü olduğunun okura aşılanması için yazılan onca safsatanın neden beğenilmediğini anlıyor ama yine de açık cinselliğin keşfinin, duygusallığın fantezik sonuçlarının, buz küpü
Louisa May Alcott'un yaşamı biraz olsun incelendiğinde, Küçük Kadınlar ve İyi Eşler'in, dönem anlayışlarına kadın rollenmeleri üzerinden karşı çıkan en önemli kitaplardan olduğu savını çökertmek epey kolay aslında. Zira Louisa, yay burcunun özelliklerini fazlasıyla gösteren bağımsız, uçarı ve az biraz da afyon bağımlısı bir aktivisttir kendisi. Jo'nun kocaman el ve ayaklarının, korsan rollenmelerinin, dimdik başının böyle bir kadının zihninden çıkması hiç de şaşırtıcı değil, demek istediğim. Fakat gelgelelim, bana göre Jo karakteri yazarın yayıncının baskısına tümüyle girmediğinin işareti bir duruş yalnızca. Küçük Kadınlar, yayıncısının Louisa'dan isteği üzerine yazılmış ve ailenin tek geçim kaynağının Louisa'nın romancılığı olduğu düşünüldüğünde bu geri çevrilebilecek bir teklif değil tabii ki. Bunun üzerine de Louisa, dönemin kız çocuklarına ve küçük kadınlarına "ders niteliğinde" olan bu eserini yayımlatıyor. Ama gelin görün ki, kitap özünde tutkularının peşinden giden bağımsız kadınlar olmayı öğütlemiyor da sanki bir evliliğin içinde de kısmi hayaller gerçekleştirilebilir mesajı vererek dönem düşüncelerine ılımlı yaklaşmaya çalışıyor. Ne tesadüf, bir eş arayışında olmayan ve iyilik timsali genç kızlarımızın hepsi hikayenin sonunda mutlu bir evlilikle "ödüllendiriliyor." Hatta öyle ki yayıncıya boyun eğmeyen ve kitap için belki de risk oluşturan tek karakter olan Jo dahi, dünyasını bir erkekle paylaştığı eve dek daraltmayı kabul ediyor ve daha kötüsü; Jo, bundan zevk alacak bir karaktere dönüştürülüyor yazarımızın kendi elleriyle. Hatta Louisa'ya daha da öfkelenecek olursak, Jo'nun payına düşürülen adamın nispeten daha yaşlı olmasıJo'ya biçilen ufak bir ceza dahi olabilir! Sözün kısası; Küçük Kadınlar'ın bir başkaldırıdan çok baskıyı pembe renklere boyamaktan
