İnceleme
Muazzam bir metin… Yazarın dönemdaşlarının kimisinin eserlerindeki “kusursuz” karakterlere aykırı olarak kendi karakterlerinin her birini rahatsız eden, huzursuzlandıran, “salt iyi”yi yansıtmayan yönleriyle ortaya koyması, onları son derece gerçekçi kılmış. Buna hem hayret ettim hem çok sevindim.
Mağdurların ve zorbaların seçimlerinin ve bu seçimlerin sonuçlarının işlenişinin titizliği hayranlık uyandırıcı. Verilen tek bir yanlış kararın, bir anlık basiretsizliğin, uzun soluklu cesaretsizliğin hayatın akışında nasıl radikal değişikliklere yol açtığı gözler önüne serilmiş.
Kişinin gerek bencilliğiyle gerek hasretiyle gerek intikam hırsıyla gerekse de pasif agresif direnişiyle kendisine ve çevresine verebileceği zararların sınırları ve büyüklüğü ustalıkla işlenmiş.
Her karakterin çocukluk haline empati yapmış olsam da, hiçbir karaktere büyük bir acıma besleyemediğimi ise itiraf etmek zorundayım. Herkeste bir “Kendi etti, kendi buldu,” havası sezinledim. Psikoloji biliminin bu kadar gelişmesinden önce, insan doğasının farklı yüzlerini böyle ortaya koyan klasikleri gerçekten çok beğeniyorum, zamanının çok ötesinde buluyorum.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.