"İntihar Dükkanı" Kitap İncelemesi
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki bu inceleme hassas konuları ele alan bir kitap hakkında olacak, etkilenenlerin okumamasını tavsiye ederim.
Ben kitap okurken belli bir süre sonra bir karakter belirleyip olay örgüsünü o karakterin bakış açısından yaşarım. Uzun süredir depresyondan muzdarip biri olarak, bu tarz temaları işleyen kitapları okumayı seviyorum. Bu tür kitaplar, bana hem kendi duygularımla yüzleşme fırsatı veriyor hem de benzer duyguları yaşayan karakterlerle özdeşleşmeme olanak tanıyor. Ancak, "İntihar Dükkanı" adlı eserde bunu asla yaşayamadım. Kitabın karakterleri ve onların yaşadığı olaylar, benim için yeterince gerçekçi ve dokunaklı değildi.
Kitaptan kısaca bahsedecek olursam "İntihar Dükkanı", isminin de belirttiği gibi, intihar malzemeleri satan bir dükkanı ve bu dükkânı işleten Tuvache ailesini konu alıyor. Tuvache ailesi, umutsuzluğa kapılmış insanların ihtiyaç duydukları her türlü intihar malzemesini sağlayarak geçimlerini sağlıyor. Romanın ana teması, umutsuzluk ve yaşamın anlamını sorgulamak üzerine kurulu.
"İntihar Dükkanı", depresyon ve intihar gibi ağır konulara yeterince derinlemesine yaklaşamadığı için büyük bir hayal kırıklığı oldu benim için. Kitabın ana teması, intihar etmek isteyen insanlara yardımcı olan bir dükkanın etrafında dönüyor. Gerçekten tema çok ilgi çekici, zaten kitabı bu yüzden okumak istemiştim. Ancak, yazarın bu konuyu ele alışı beklediğim kadar derin ve karmaşık değildi. Yazardan beklediklerim çok daha farklıydı. Eserde bu hassas konular işlenirken bence fazlaca yüzeysel kalınmış; karakterlerin iç dünyaları ve psikolojik durumları yeterince yansıtılamamış. Kitap kısa olabilir, ancak az ama öz söz ile çok daha etkili, vurucu cümlelerle "ölüm satmak" gibi bir konu daha güzel anlatılabilirdi.
Trajik bir konuyu işlediği halde, beklediğim gibi güçlü, sürükleyici ve ürpertici değil, aksine oldukça monoton bir dil kullanılmış. Bu durum, eserin etkileyiciliğini ciddi anlamda azaltmış. Kitabın dili ve üslubu, okuyucuyu içine çekmek yerine, bir noktadan sonra sıkıcı hale geliyor. Bu tür ağır temaları işlerken kullanılan dilin okuyucuyu sürükleyici ve etkileyici olması gerektiğine inanıyorum. Ancak, "İntihar Dükkanı" bu anlamda bekleneni veremedi. Kitapta kara mizaha başvurulmuş belki de bu yüzden beklediğimden daha hafif bir üslubu var ama bilemiyorum.
Düşüncelerimi toparlayacak olursam, "İntihar Dükkanı", depresyon ve intihar olgularını derinlemesine anlatamamış; dolayısıyla herhangi bir karakterle özdeşleşemedim ya da empati yapamadım. Beklentilerimi hiçbir şekilde karşılamayan, aksine hayal kırıklığına uğratan bir eser oldu. Bu benim kendi fikrim; bu temanın daha derin işlenmesini beklerdim.
Eserin, benim gibi bu tür konuları derinlemesine incelemeyi seven okuyucular için yeterince tatmin edici olmayacağını düşünüyorum. Ancak, belki de daha yüzeysel bir okuma deneyimi arayanlar için uygun olabilir.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.