İntihar Dükkânı
Jean Teule
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Mayıs 2024
İlk Yayın Tarihi:
2004
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Fransızca: Le Magasin Des Suicides
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789755705460
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
genelde intiharla ilgili şeylerden bahsedildiğinde insanların hemen gerildiğini, kötü hissettiğini ve konuyu değiştirdiğini biliyoruz. şimdi intihar etmek istediğinizi söylediğiniz zaman sizi destekleyen hatta size çeşitli ölüm seçenekleri sunan birileri olduğunu düşünün.
burası, insanların yaşama heveslerini tamamen kaybettikleri bir zamanda ölmeleri için onlara her türlü yardımın yapıldığı, herkesin bir kere gelip ikinci sefer gelemediği bir yer: intihar dükkânı.
dükkânın sahipleri olan Tuvache ailesi, tam da yaptıkları işe uygun olacak şekilde, daima karamsar, huzursuz ve depresif bir ruh hali içindeler. yalnızca en küçük çocuk olan Alan hariç. ailenin diğer üyelerinin aksine, Alan, ailesine ve müşterilere karşı her zaman sevecen ve ilgili davranıyor. onlara yaşama sevinci aşılamaya çalışıyor. çevresindeki bu negatifliğe karşı olumlu duygularını ve pozitifliğini asla kaybetmiyor. bu hali bir süre sonra bulunduğu ortamı da etkiliyor ve yıllardır insanları öldürmeye odaklanmış bu dükkân, amacının tam tersinde işlemeye başlıyor.
kitabın sonunu okuduktan sonra birkaç dakika duvarla bakışma seansı yaşadım... çünkü çok ani şeyler oldu ve ben çoğuna yetişemeden bir anda kendimi kitabın sonunda buldum. ikinci kere okuduktan sonra ise bir kere daha insanların dışarıya yansıttıkları taraflarından tamamen farklı olduklarını anladım. şimdiye kadar yaşayan bir ölüden farksız olan bir insan, içinde hâlâ biraz umut barındırıyor olabilir. tam tersi sürekli her şeye iyi tarafından bakan birisi ise içten içe kendini bitiriyor olabilir.
böyle ciddi ve acı verici bir durumu konu alan bu kitap, sarsıcı olmaktan çok trajikomikti bence. son ana kadar merakla kendini okutuyor ve fazla uzun olmadığı için kısa sürede bitirebiliyorsunuz.
şimdiden keyifli okumalar. ♡
Kitapta Tuvache ailesinin hayatını sürdürürken yaşadıklarının anlatıldığı bir kitap. Umutsuz insanların, kırgınların, hayatına son vermek isteyenlerin uğrak yeri olan İntihar Dükkânını işleten bir aile. Kitabın adı da buradan geliyor.
Bay Tuvache ve Bayan Tuvache’nin hizmet verdiği bu dükkanda ayrıca üç adet çocuğu da vardır. Ve bu üç çocuk vermiş oldukları hizmette ailesine yardım etmektedirler. Fakat içlerinde biri vardır ki son çocuk olan Alan, tüm bu ortama ve yaşama karşı zıt bir şekilde hayatını idame etmektedir. Gülmeyi seven, neşesi hiç azalmayan, şarkı söylemekten hoşlanan bir çocuk olması ailesi tarafından hiç hoş karşılanmamaktadır.
Anne Lucrèce ve baba Mishima Tuvache yapmış oldukları işten oldukça memnundurlar. Müşterilerin son isteği olan ölümü nasıl asil bir şekilde gerçekleştirmenin planlarını yaparlar. Farklı yöntemler kullanırlar, bu bazen silah, bazen zehir, bazen de asmak için kullanılan iptir. Aile çocuklarını da bu şekilde büyütmeye çalışmaktadır. İlk ve ortanca çocukları Marilyn ve Vincent tam olarak ailenin istediği şekilde yetişmişken küçük çocukları Alan tam tersine hayallerindeki çocuğun aksine mutlu bir çocuk olarak yetişmiştir
Bu durum ailenin geleceğini zedelememesi için Alan, babası tarafından sağlam bir disiplin eğitimi alması için ceza olarak Monaco Suicide Commando’ya gönderilir. Fakat bu ceza Alan’ın neşesinde herhangi bir olumsuz etki yaratmadığı gibi ailesinin onu özlemesine vesile olmuştur.
Alan’ın dönüşü ile İntihar Dükkânında resmen yeni bir devrim başlar. Ailesinin bakış açılarını değiştiren Alan dükkânı çok farklı bir konsepte ve güzelliğe sokar. Buraya kadar her şey çok güzel giderken finalde Alan’ın almış olduğu karar ile yaptığı eylem bütün tabuları yerle bir etti. Tabi unuttuğumuz bir konu var ki her ne kadar Alan
İnsanların yaşama isteğinin tamamen yok olduğu bir zaman düşünün. İşte böylesi bir çağda en fazla ilgi görecek şey ise ölümü kolaylaştıracak bir İntihar Dükkanı. Elbette intihar dükkanında işler tıkır tıkır işliyor. İntihar etmek isteyenler için özel karışımlar hazırlanmakta, yağlı urganlar, keskin jiletler, özel tasarım silahlar veya ihtiyaca göre yeni tasarımlar yapılmakta. Dükkândan ayrılan müşterilerin memnuniyetinin tek ölçüsü bir sonraki gün o müşterinin intihar ettiğine dair bir üçüncü sayfa haberi okumak...
Dükkanı işleten ailedeki bireylere gelecek olursak bunların her biri ayrı bir tip ve psikolojik olarak ayrı bir inceleme konusu. Hepsinin bir görevi var: Anne Lucréce zehir hazırlamakta deneyimliyken, baba Mishima özel intihar kitleri tasarlar, büyük oğulları Vincent, jiletleri keskinleştirmekle görevliyken kızları Marilyn ise insanlara zehirli dudaklarıyla ölüm öpücüğü dağıtıyor. Bu nizamı bozan ise son çocuk "Alan" oluyor. O, adeta çevresindeki tüm insanlığa bir tepki olarak varlığını gösteriyor ve bu karamsar nizamı da onun neşe saçan ruhu bozuyor...
İntihar Dükkânı, trajikomik bir kitap… Bunun sebebi hiç kuşkusuz yazarının karikatürist olması. İntihar gibi acıklı ve acı veren bir durumun bu denli eğlenceli hale getirilmesinin, sivri bir zekâ ürünü olduğunun apaçık bir göstergesi.
Dükkana girip alışverişinizi yapıyorsunuz ve çıktığınızda size “karanlık geceler dilerim bayım, elveda” deniyor. Veya sizden alışveriş yapan bir müşteriden bir telgraf alıyorsunuz ve o telgrafta şu yazıyor: “Yarın saat 11’de cenaze törenime bekliyorum”...
Hiç intiharı düşündünüz mü?·144 syf.·Felsefe
10/10
2020 186. kitabı
Ben yetişkin olup da bu kelimenin anlamını bilen herkesin bu kelime üzerine mutlaka kısa da olsa düşündüğünü öne sürüyorum. Soruyu doğru anlayalım bu arada, intihar etmeyi düşünmekten söz etmiyorum, intihar kavramı üzerine düşünmekten söz ediyorum. Ölüme bakmaktan, onu düşlemekten ve onun bilinmezliğine düşünsel anlamda adım atmaktan bahsediyorum.
Bu hayatta ''Herkesin ölüme bir bakışı vardır, ölüm gelir senin gözlerine bakar..''
Ben sıklıkla intiharı, ölümü düşünüyorum. Ölümlerimizi bekleyen ve ölmemek için, hayatta kalmak için direnen makineleriz bana göre. Daha iyi bir yaşam, daha iyi bir meslek, daha iyi bir vücut vs. Hepsi aslında ölmemek için edindiğimiz silahlar. Doğduğumuz yani yaşama adım attığımız andan itibaren ölmemek için silah topluyoruz. Bizi yetiştirenler de bu silahları bize öğretiyor, bakınız; ''Aman iyi bir mesleğin olsun'' - ''Aman iyi birisiyle evlen'' - ''Aman iyi bir üniversitede iyi bir bölüm oku'' - ''Aman şöyle beslen, şöyle spor yap.''
Biz de haldır huldur koşturuyoruz bu yaşamda, iyi bir vücut, iyi bir meslek, iyi bir eş, iyi dostlar, iyi yaşam için tabiri caizse yarış atı gibi oradan oraya savruluyoruz. Farkında mısınız, iyi kelimesinin yaşamakla bir bağlantısı var? Ölmek kelimesine de kötü kelimesi kalıyor.
İyi ölümlerden sakınmak için kötü
yaşamların kucağında intiharı düşlüyoruz.
Yorulmuyor musunuz? Sonunda öleceğiniz bir yaşamı kıyasıya mücadele vererek yaşamaktan? Sonu belli olan bir filmi izlemekten sıkılmadınız mı? Mesela yorulmadınız mı cennet - cehennem geriliminde insan olmaya çalışmaktan? Hepimiz ayrı ayrı bakıyoruz ölüme ve bir gün gelip gözlerimize bakmasını bekliyoruz. Bu bekleyiş kemiğe dayanmış bir bıçak misali yakmıyor mu canınızı?
Çözüm bulamadığınız adaletsizlikler mesela? Mendil satan 7-8 yaşlarındaki çocukların
Bugünlerde bu işletmeyi kurmak lazım. Tam bir açık pazar !1000Kitap
❀❀❀❀❀❀❀
Her ihtiyacımızı bulabileceğimiz dükkanlar var elimizin altında değil mi? Ama hepsi hayatta kalmak için ya da yaşadığımız anlardaki ihtiyaçlarımız. Peki ya ölmek istersek? İşte o zaman buyurun intihar dükkanına. :)
Bu dükkan bir aile işletmesi. Anne, baba ve çocukları tarafından idare ediliyor. Ama ne idare! Trajikomik olayların etrafında siz düşünmeden belleğinizi saran bir sorgulama mekanizması oluşuyor. Ölmek isteyen insanlar, tıpkı herhangi bir markette tezgahtara hangi peynirin lezzeti daha iyidir sorusunu sorması kadar normal bir şekilde hangi ölümü tercih etmek gerektiğini soruyor. İşletmeye göreyse bunlar birer müşteri, birer nimet. Her türlü pazarlama ve reklama açıklar. Müşteriyi dükkana çekmek için çeşit çeşit düşünceleri var. Gel gelelim hayat bu aileyi kendi çocuklarından vuracak. Hem de en olmaması gereken şekliyle.
Beklentimin üzerinde bir kitap oldu benim için İntihar Dükkanı. Bu kadar sevebileceğimi tahmin etmemiştim. Bitirir bitirmez bir çok arkadaşıma tavsiye ettim bile. Hem çok eğlendim hem çok etkilendim. En küçük çocukları Alan ile birlikte değişimin ve umudun, karamsarlığın üzerindeki etkilerini de keyif alarak okudum. Şu sıcak günlerde ilaç gibi gelecek bir kitap.
Karanlık günler dilerim, Elveda! :)
İthafım sizlere efendim ; @grey__ 
Post Mortem 
idil h 
Emre Bulut
Post Mortem idil h Emre BulutMizahı olan şeyin izahı olmaz·144 syf.·
10/10
2026 42. kitabı
Yazar 
Jean Teule ile tanışma kitabım 
Dansa Davet olmuştu orada kapkara bir mizah vardı, gülememiştim kanım donmuştu bir çok satırda kitabın başlangıç cümleleri bile hassas kalbimi yormuştu. Oysa intihar dükkanı en korkunç gerçekleri anlatırken bile, bize normalmiş gibi gösteren bir dil ile özenle yazılmıştı. Yıllarca hep kötü çocuklarından şikayet eden anneler tanıdık. Oysa annemiz Alanın bu pozitif hayat anlayışından , gülümseyişinden ve ona garip gelen tavırlarından şikayetçiydi. Bu garip yumurcak Alanın karakterinde kendimi gördüğüm için onu öyle bir kalbime yerleştirdim ki öz evladım gibi bağrıma bastım. Hatta bu kitabı bana öneren arkadaşım 
Sinem Çelik abla Alanda herşeye senin gibi pozitif bakıyor demişti. Alan da bu olumlu tavrından dolayı ailesi tarafından evden uzaklaştırıldı, hatta oralarda öyle şeyler yaptı ki gülmekten karnıma ağrılar girdi.Kitabın başından sonuna yıldızı parlayan bir kahramandı.
İntihar bizim toplumumuzda çok negatif bakılan bir durum olsa bile; bu kitapta normal bakılan, çeşit çeşit ölüm oyunlarıyla insanların hayattan çabuk vazgeçişlerini anlatan, bir kitaptı.
Yazar karakterleri işlerken anne , baba ve Alan üstünde çok duruyor.Çünkü üçü de hikayeyi yönlendiren ve yansıtan üç karakter. Abla diğer kardeş ve mezarlık bekçisi de kitabın yan karakteri olsa bile kitabın finalinde bir bütünlük sağlandı.
Her sayfasından keyif aldım ve doya doya yaşadım.
Zaten çok kısa ve akıp gidiyor bence pişman olmazsınız.Kitap bitince sohbetini yaptığım okur arkadaşım 
Mnemosyne da dediği gibi yarın yine yaşamamız gerekecek, bol kitaplı günler dilerim.
Jean Teule ile tanışma kitabım Dansa Davet olmuştu orada kapkara bir mizah vardı, gülememiştim kanım donmuştu bir çok satırda kitabın başlangıç cümleleri bile hassas kalbimi yormuştu. Oysa intihar dükkanı en korkunç gerçekleri anlatırken bile, bize normalmiş gibi gösteren bir dil ile özenle yazılmıştı. Yıllarca hep kötü çocuklarından şikayet eden anneler tanıdık. Oysa annemiz Alanın bu pozitif hayat anlayışından , gülümseyişinden ve ona garip gelen tavırlarından şikayetçiydi. Bu garip yumurcak Alanın karakterinde kendimi gördüğüm için onu öyle bir kalbime yerleştirdim ki öz evladım gibi bağrıma bastım. Hatta bu kitabı bana öneren arkadaşım Sinem Çelik abla Alanda herşeye senin gibi pozitif bakıyor demişti. Alan da bu olumlu tavrından dolayı ailesi tarafından evden uzaklaştırıldı, hatta oralarda öyle şeyler yaptı ki gülmekten karnıma ağrılar girdi.Kitabın başından sonuna yıldızı parlayan bir kahramandı.
İntihar bizim toplumumuzda çok negatif bakılan bir durum olsa bile; bu kitapta normal bakılan, çeşit çeşit ölüm oyunlarıyla insanların hayattan çabuk vazgeçişlerini anlatan, bir kitaptı.
Yazar karakterleri işlerken anne , baba ve Alan üstünde çok duruyor.Çünkü üçü de hikayeyi yönlendiren ve yansıtan üç karakter. Abla diğer kardeş ve mezarlık bekçisi de kitabın yan karakteri olsa bile kitabın finalinde bir bütünlük sağlandı.
Her sayfasından keyif aldım ve doya doya yaşadım.
Zaten çok kısa ve akıp gidiyor bence pişman olmazsınız.Kitap bitince sohbetini yaptığım okur arkadaşım Mnemosyne da dediği gibi yarın yine yaşamamız gerekecek, bol kitaplı günler dilerim.
İntihar Dükkanı – Jean Teulé
“İntihar Dükkanı”, okurken hem güldüren hem de içini burkan o tuhaf eserlerden biri. Jean Teulé, intiharı bir dükkânın ticari malı hâline getirerek aslında modern dünyanın umutsuzluğunu, insanların yaşamla kurduğu kırılgan ilişkiyi kara mizahla anlatıyor.
Her şey, mutsuzluk ve karanlık üzerine kurulu bir aileyle başlıyor. Bu aile, umut satmıyor — aksine, insanların “daha iyi” ölmesini sağlayan ürünler sunuyor. Ve işin en ironik tarafı, yazar bunu öyle abartılı bir doğallıkla anlatıyor ki, gülmekle rahatsız olmak arasında sıkışıp kalıyorsun.
Kitabın en güçlü yanı, kara mizahının dozunda ve zeki oluşu.
Teulé, intihar gibi ağır bir konuyu hafife almadan ama dramatize de etmeden işleyerek okuyucuyu bir nevi aynaya bakmaya zorluyor: Hayat gerçekten bu kadar karanlık mı, yoksa biz mi öyle görmek istiyoruz?
Dilin akıcılığı, kısa bölümler ve karakterlerin grotesk yapısı da hikâyeyi çok rahat okutuyor.
Ama her kitap gibi bunun da kusurları var.
Bazen mizahın dozu fazla karikatürize bir hâle geliyor. Tragedya ile komedi arasındaki denge kırılınca, metnin duygusal etkisi zayıflıyor. Ayrıca karakterlerin psikolojik derinliği oldukça yüzeysel; çünkü amaç karakter yaratmak değil, bir dünya eleştirisi yapmak. Bu da duygusal bağ kurmayı zorlaştırıyor.
Bir diğer eksik nokta, kitabın belli yerlerinde tonun çok ani değişmesi. Hem komik hem trajik olma çabası, bazı sahnelerde okuru ne düşüneceğini bilemez hâle getiriyor. Bu çelişki bilinçli olsa bile zaman zaman yorucu hissedilebiliyor.
Yine de “İntihar Dükkanı”, karanlığıyla akılda kalan, alışılmışın çok dışında bir roman. Sona doğru yaşanan beklenmedik dönüş ise kitabın tüm atmosferini ters yüz ederek okuyucuya “hayatın ağırlığına rağmen umut hâlâ mümkün mü?” sorusunu sorduruyor.
Sonuç olarak:
Bu
addams family apk sürümEdebiyat
Bir yıl önce bi arkadaşım önermişti bunu, adı baya enteresan olduğundan uzun zaman boyunca aklımda kalmış. Birkaç gün önce de kitapçıda gördüm ve aldım. Kitap gelecekte geçiyor ama sci-fi tarzı bir şey beklemeyin, günümüzden tek farkı herkes daha depresif. Bu depresiflerin de intihar etmek için alabilecekleri mistik setleri ve malzemeleri satan bi dükkan var, adı İntihar Dükkanı. Bu dükkanı da Addams ailesinin çakma versiyonu olan Tuvache’ler işletiyor. Ya da Addams Tuvache’lerin çakması da olabilir, bilemeyeceğim artık. Ama ailenin en küçük çocuğu olan Alan, kardeşleri, anne babası gibi değil. Baya iyimser bi tip. Şarkı söylüyor, gülüyor falan. Tabii aile bunu fark edince baya üzülüyorlar (not in a good way) ve bu çocuğun aileyle olan çatışmasını, karakterleri ve dükkandaki eşsiz malzemeleri okuyoruz. Bazı yerlerde yazarın mentalini de sorguluyoruz, çünkü normal bir insanın intihar yolları hakkında bu kadar yaratıcı olmasını pek normal bulmuyorum.
Güzel bi konsepti var ama daha ilginç işlenebilirmiş bence. Ortaları biraz boş geçti. Mizahi bi yanı var demiş herkes ama kitapta komikti diyebileceğim hiçbir şey yok. Kara mizahı hayatının bir parçası etmiş biri olarak ben mizahını pek sevemedim. Pek bi depresifliği de yok.
Genel olarak düşüncelerim böyle. Normalde 6 ya da 7 verecektim ama sonunu düşündüğümden daha çok beğendim. Yine de ortalama bi kitap. Tavsiye etmem açıkçası ama konusunu sevdiyseniz bi alın okuyun, siz benden daha çok seversiniz belki. (böyle deyip de 8 vermem çok tuhaf geliyor değil mi? puanlamamı ben bile çözemedim merak etmeyin)
Çok kısa oldu ama kitap da kısa, pek anlatabileceğim bir şey yok. Bu kadar. Sağlıcakla, kitapla kalın :)
(ve lütfen kitaptaki intihar tekniklerini evde denemeyin)
küçük bir güncelleme: çok fazla kitaba 8 verdiğimi fark
Hayattan vazgeçmek için hiçbir sebep yoktur.1000Kitap
Bir tane dükkan düşünün. İçinde intihar etmenizi sağlayacak yüzlerce zehirler, aletler ve malzemeler var. Hayattan bıkan insanlar buraya gelip son alışverişlerini yapıyorlar. Birde bu dükkanı işleten ve insanları intihara teşvik eden karı-koca var. Bu aile(Tuvache ailesi) mutlu olmaya kesinlikle karşıdır. Üç tane çocukları vardır ve onları da “mutsuz” bir şekilde yetiştirmeye çalışırlar. Kulağa çok garip geliyor değil mi ?
Ancak Tuvache ailesinin bütün düzenlerini bozan bir etken vardır. Ne olduğunu söylemeyeyim yoksa spoiler vermiş olurum. En iyisi siz kendiniz okuyup görün.
İşte benim bu kitabı alıp okumamı sağlayan ilginç konusu oldu. Beğendim mi ? Evet çok beğendim. Çünkü okumaya başladıkça insanı depresifliğe sürüklemediğini hatta zaman zaman eğlendiğimi gördüm. Yazar tam anlamıyla bir ironi yaratmış. Vermek istediği mesaj bence çok açık: Mutlu olmak için bir sürü sebep vardır. Hayattan vazgeçmek içinse hiçbir sebep yoktur. Sonuç olarak kitabın adına bakıp önyargıya kapılmayın. Dili sade, eğlenceli ve akıcı bir kitap.
"Vefat nedeniyle açığız"
Jean Teule daha önce Dansa Davet kitabıyla şans verdiğim bir yazardı. Dansa davet her ne kadar konusu ilginç olsa da sevdiğim bir kitap olmamıştı, okuyalı yıllar olduğu için nedenini tam hatırlayamıyorum. Dolayısıyla İntihar Dükkanı bir dönem aşırı popüler olmasına rağmen sevmeyeceğimi düşündüğüm, uzak durduğum bir kitaptı. Puanımdan ve okuma süremden anlayacağınız üzere korktuğum gibi olmadı, kitabı hem sevdim hem de birkaç saatte bitirebileceğim kadar akıcıydı.
İntihar Dükkanı intihar malzemeleri, kitleri satan bir dükkan. Dükkanı işleten Tuvache ailesi bildiğiniz kaçak siteden açılmış Addams Ailesi. Her bir üyesi ayrı depresif, her bir üyesi ölümden ve intihardan ayrı bir zevk alıyor. Kitap anladığım ve duyduğum kadarıyla gelecekte geçiyor, küresel sorunlar ve savaşlar çok fazla, insanlar gittikçe umutsuzlaşmış ve intiharlar artmış. Tuvache ailesi ise bu insanlara ölümü garanti ediyor. Hayatta başarılı olamadınız mı? Bize gelin, ölümünüzde başarılı olacaksınız!
Kılıçlar, zehirli elmalar, ölüm öpücükleri, bağtaşları, zehirli şekerler ve niceleri. Yürüyen depresyon olan bu aile olumlu her şeyden tiksiniyor, çocuklarına bile intihar etmiş ünlü insanların isimlerini koyuyorlar. Ha bir de Alan var, küçük oğulları. Karabasanın içinden geçen bir gökkuşağı resmen. "Moralinin bozulması için televizyonda haberleri izlemeye zorluyoruz ama iki yüz elli yolcu taşıyan bir uçak düştüğünde ve yolculardan iki yüz kırk yedisi öldüğünde o kurtulan yolcu sayısıyla ilgileniyor sadece! 'Gördün mü anne hayat ne kadar güsel! Gökten üç kişi düşmüş ve hiçbir yerlerine bir sey olmamıs."
Alan her şeyin olumlu taraflarını gören, dükkana gelen müşterilere ürünleri tanıtmak yerine olumlu şeyleri anlatan ve onlara "Elveda" değil, "İyi günler, tekrar görüşürüz!" diyen bir çocuk. Tek bir
Yazar Hakkında
Jean TeuleYazar · 4 kitap
JEAN TEULÉ, 1953 doğumlu, Fransız karikatürist ve yazar. 1978de dergilerde çizmeye başladığı karikatürleriyle popüler olan Teulé, aynı zamanda televizyon için de çalıştı. Çeşitli dergilerde yayımladığı karikatürleri ve çizgi romanları, ondan fazla kitapta derlendi. 1991 yılında ilk edebi eseri -1996da sinemaya da aktarılan- Rainbow pour Rimbaud nun ardından bugüne kadar 13 kitabı yayımlandı. İntihar Dükkânı Fransız yönetmen Patrice Leconte tarafından uzun metrajlı animasyon olarak sinemaya da aktarılmıştır.
Teulé, 18 Ekim 2022'de 69 yaşında kalp krizinden hayatını kaybetmiştir.
