Boncuk, Emirhan Burak Aydın’ın üçüncü kitabı. @emirhanburakaydinn
Holden ‘ın #buülke dizisinden yeni yayımlandı. Dokuz öyküden üçü Huy evreniyle bağlantılılar, kitap da adını bu evrendeki bir canlıdan alıyor.
Öykülerde gerçeklik bükülüyor, bazen bilimkurgu ögeleri dahil oluyor, bir öykü oldukça post apokaliptik. (Oldukçayı sevmeyen bir editör karakter vardı, hatta bununla ilgili Twitter’da da bir tartışmalar dönmüştü, tam yeri kullanayım dedim:) )
Öykülerin bence tematik birlikteliği var, tümevarım yöntemiyle sağlanan bir birliktelik. Birbirine yabancılaşan çitler, kaygılı-kaçmak isteyen insanlar, bürokrasinin çarklarında uğraşmalar, şiddetin her alana sızması vs. yabancısı olmadığımız bir toplumu çağrıştırıyor. Tam da bizim gerçekliğimize gerçekliği acayipleştirerek odaklanan öyküler. Kitle iletişim araçlarının öykülerde kullanılmasını çok beğendim, hayatımız sosyal medya ekseninde dönerken güncel edebiyatta yeteri kadar karşılığını bulamadığını düşünüyorum. Özellikle son öykü Dizi Seyircisi’nde diziler ve edebiyat birlikte ele alınmış, eleştirel bir tutumla. Arkakapak yuvarlanmanın detay yazmaktan daha el üstünde tutulduğu şu ortamda eleştirel tespitleri seviyorum:) Dikkatimi çeken bir detay da detayların bazen ayrıntılı betimlenmeseydi. Kıyafetler, adresler, telefonlar, bir şeyler içilip bırakılan bardaklar… Bu nedenle bazen yazarın evreniyle benim evrenim çatıştı. Bu belki de iyi bir şeydir!
Holden ‘ın #buülke dizisinden yeni yayımlandı. Dokuz öyküden üçü Huy evreniyle bağlantılılar, kitap da adını bu evrendeki bir canlıdan alıyor.
Öykülerde gerçeklik bükülüyor, bazen bilimkurgu ögeleri dahil oluyor, bir öykü oldukça post apokaliptik. (Oldukçayı sevmeyen bir editör karakter vardı, hatta bununla ilgili Twitter’da da bir tartışmalar dönmüştü, tam yeri kullanayım dedim:) )
Öykülerin bence tematik birlikteliği var, tümevarım yöntemiyle sağlanan bir birliktelik. Birbirine yabancılaşan çitler, kaygılı-kaçmak isteyen insanlar, bürokrasinin çarklarında uğraşmalar, şiddetin her alana sızması vs. yabancısı olmadığımız bir toplumu çağrıştırıyor. Tam da bizim gerçekliğimize gerçekliği acayipleştirerek odaklanan öyküler. Kitle iletişim araçlarının öykülerde kullanılmasını çok beğendim, hayatımız sosyal medya ekseninde dönerken güncel edebiyatta yeteri kadar karşılığını bulamadığını düşünüyorum. Özellikle son öykü Dizi Seyircisi’nde diziler ve edebiyat birlikte ele alınmış, eleştirel bir tutumla. Arkakapak yuvarlanmanın detay yazmaktan daha el üstünde tutulduğu şu ortamda eleştirel tespitleri seviyorum:) Dikkatimi çeken bir detay da detayların bazen ayrıntılı betimlenmeseydi. Kıyafetler, adresler, telefonlar, bir şeyler içilip bırakılan bardaklar… Bu nedenle bazen yazarın evreniyle benim evrenim çatıştı. Bu belki de iyi bir şeydir!
·
116 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.