Sevdiğimiz insanlar için çoğu zaman "Gölgesi olsun yeter"deriz ya .İşte size her bir hikayede yanımızda gölgesi eksik olmayan annelerimiz ,kıymetlilerimiz.
İster kadın olalım ister erkek ,ilk temel taşımızı annelerimiz atar ve bir bakarız ki o temel taşının sağlamlığı bizim kaderimiz olup çıkıvermiş.
Eğri temel taşının üstüne sağlam inşaa olmaz diyen kırk üç yazarımız ,hikâyelerinde bu eğrilikleri bize gösterirken yine kız çocuklarına destek vermeyi amaçlamış .Gelenekler ve baskıcı zihniyete karşı duruşlarıyla da "İnanıyoruz,yaparız.Çünkü Kadınız" demiş editörümüz @yucelcure
Annelerinin düşleri hayalleri olmak uğruna hiç kendi olamamış bazı karakterlerimiz.Bazıları dengesini bozanı kapının arkasında bırakmasını bilmiş.Bazı annelerin aşilmayacak prangaları varken bazısı hiç yoktu.Olduğu gibi kabullenemedik bazı kişileri . Karanlıkta yalnız uyumaktan korktu çocuklar ,anne kucağına ulaşmak kabus oldu .@cemilekurtas'ın hikayesindeki
o çuval belki de hepimizden can kırıkları taşıyordu .
Canım @İzaldaa "Annem beni tanımaz.En çok hangi yemeği sevdiğimi bilmez.Neye ağlarım ,neye gülerim neye sinirlerim bilmez.Ben onu tanımıyorum .Bilmiyorum ."derken ne çok şey anlatmış aslında .
Her hikayeden ayrı ayrı söz etmek istesem de ne çare Siz de okuyun ,diye biliyorum .
Yücel Cüre'nin dediği gibi "Hayallerim var benim ,kolay gibi gözüken,fakat hiç yapamadığım,benimle birlikte büyüyen .."
O uçurtma kaçsa da siz gökyüzüne küsmeyin,sevgiyle kalın