tehlikeli oyunlar|oğuzum atayım
Okurken beynim yandı, bazı sayfaları tekrar tekrar okuyup durdum, anlam vermeye çalıştım, üzerine incelemeler okudum / dinledim buna rağmen birşeyler havada kaldı. Her yönden bilgi akışının sağlandığı bir eser, aklın sınırlarını zorluyor, anlamakta güçlük çektiğim fazlasıyla yer oldu. Belki de Oğuz Atay okumaya daha kısa bir eserinden başlamam gerekti -bu kitabın hakkını biraz daha vermek adına.- Yanlış hatırlamıyorsam Türkiye'deki ilk post-modern romanlardan.
Kitap kurmaca bir gerçeklikle yazılmış ve Hikmetin düşünce dünyası fazlası ile karanlık. Albay ve Nurhayat Hanım, Hikmet'in düşünce dünyasında oluşturduğu birer karakter olarak gösteriliyor, - kitabın başında kesinlikle böyle bir düşüncem yoktu, lakin Hikmet'in düşünceleri kitabın sonuna doğru beni bu düşünceye itti.-
Hikmet sürekli olarak oyunlar yazmak isteyen bir karakter, 'tehlikli oyunlar' oynamak istiyor. Sürekli düşünüyor, sürekli bir şeyler yazmak istiyor, bu konuda kendimi fazlasıyla Hikmet ile bağdaştırdım -belki de bu yüzden bittiği vakit bir süre boş duvarla bakışmış olabilirim-, yaşamı bir oyun gibi düşünüyor, her şeyi bir oyuna çeviriyor; kurduğu tüm ilişkiler oyun başlığı altında yaşanıyor,
Hikmet'in içindeki farklı düşüncelere Hikmet l Hikmet ll şeklinde isimlendirilme verilmiş, burada benim anladığım kadarıyla Hikmet kendi içerisinde bir çok benlik barındırıyor, sürekli olarak kendi ile çatışma halinde.
İleride tekrar okur muyum, ayıpsınız tabi ki okurum - ilk okumam da halden hale girişimi bi ben, bi Allah ha bi de evdekiler biliyor buna rağmen ilerleyen zamanlarda anlama kapasitemi biraz daha geliştirdikçe, tarih siyaset vb. Konularda biraz daha bilgi sahibi olduktan sonra mutlaka defalarca kez okuyacağım bir eser olacaktır, beni bir çok şeyi farklı açıdan düşünmeye sevk etti.-
Kısa ve öz bir biçimde;
Aklı yordu lakin -fazlasıyla- değdi
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.