Ağladım, uzun uzun oturdum kitabın arkasından ağladım... Hislerimi yaktı, duygularımı akim bıraktı. Umut o acı umut... Varlığı, yokluğu dert umut...
Benim de unutma ilgili; bir bitmez ortalığım var. Beni de yakıyor, ne onla oluyor ne onsuz.
Tolgonay ve Aliman, siz benim için bu dünyayı ayakta tutan o tüm isimsiz kadınlardansınız. Acı çekmiş, haksızlığa uğramış ama yenilmemiş...
·
3 +1'leme
·296 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.