Ernaux yine bildiğimiz gibi işte. Yalın, şeffaf ve cesur. Fakat bu sefer metnin gücü biraz zayıf, çünkü yeteri kadar uzun değil. Yani siz tam metnin içine giriyorsunuz, bir bakmışsınız sona gelmişsiniz.
Yazar ellili yaşlarındayken henüz yirmilerinin başında olan bir üniversite öğrencisi ile yaşadığı aşkı kaleme alıyor. Yalın Tutku’da apaçık vaziyette gördüğümüz cesaret bu kitapta iyice doruklara tırmanıyor. Bi durup düşündüm, yahu sen ne yapıyorsun dedim. Ama bu soruyu Ernaux’ya sormanın hiçbir anlamının olmadığını da bir o kadar biliyorum. Kızın Hikayesi’nde ensest ve tecavüz dışında cinselliğin her türlüsüne olur verdiğini zaten kendi söylüyor.
Bunları bir kenara bırakıp Ernaux kitaplarında hep bulduğum şeyin peşine düştüm yine; fransız toplumunun başka bir açıdan resmi. Aradığımı buldum da diyebilirim. Bir zamanlar kendisinin olduğu gibi alt sınıfa mensup, görece yoksul öğrenci sevgilisinin yaşamı üzerinden fransız toplumuna dair tasvirleri görüyoruz. Yine kendi deyimi ile “avamlık”tan burjuvalığa geçişini bu gençle iyice tasdik ettiğini belirtiyor yazar. Genç aşığında geçmiş hafızasını canlandırıyor bir nevi. Olay’da anlattığı, öğrenci iken yaşadığı yasa dışı kürtaj hikayesine göndermeler yapıyor, ki buna eserlerinde sık sık rastlarız. Genç sevgilisi ile gittiği yerlerde o günlere dair anılarını canlandırıyor kafasında. Yine bir şeyleri kendi penceresinden gösteriyor bize. O hafızasını tazelerken biz de hep vurgu yaptığımız bu cesaretine yıllar içinde nasıl kavuştuğunu görüyoruz bu kitapta.
Bu metni diğer Ernaux eserleri ile asla karşılaştıramam. Daha da uzun olmasını ve Ernaux’ yu daha uzun yaşamayı dilerdim. Fakat ben yine de içime dokunan bir sürü satır bulup çıkarmayı başardım. Şimdilik bu kadar yeter, diyorum daha da yazmasını ümit ederek.
·
417 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.